Uzasadnienie
Skarżąca E. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2013 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy. Do skargi dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. (zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata).
Skarżąca jest uchodźcą z [...]. W Polsce mieszka w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje pochodzą z pomocy socjalnej i wynoszą 70 zł. miesięcznie (kieszonkowe oraz pomoc pieniężna na zakup środków higieny osobistej – na podstawie § 3 ust. 1 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 listopada 2011 r. Dz.U. Nr 261, poz. 1564).
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Cudzoziemka nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Pomoc materialna jaką uzyskuje od państwa polskiego jest przeznaczona na niezbędne wydatki związane z utrzymaniem, zaś jej wysokość nie pozwala na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.