Uzasadnienie
W piśmie z dnia 28 marca 2013 r. M. J. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] o odmowie nadania statusu uchodźcy i wydalenia z terytorium RP.
Pismem z dnia 18 czerwca 2013 r. Komendant Placówki Straży Granicznej w B. poinformował, że w dniu 10 maja 2013 r. cudzoziemiec został wydalony z terytorium RP przez przejście graniczne Warszawa-Okęcie zgodnie z decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania polega na przerwaniu i zakończeniu postępowania z uwagi na wystąpienie zdarzeń, które uniemożliwiają rozstrzygnięcie o istocie sprawy stanowiącej przesłankę wniesienia środka zaskarżenia. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w postępowaniu przed sądem bezprzedmiotowość zachodzi wówczas, gdy w toku postępowania wystąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione.
W ocenie Sądu taka właśnie sytuacja wystąpiła w analizowanej sprawie, albowiem zaskarżony do Sądu akt administracyjny o odmowie nadania statusu uchodźcy i wydaleniu został wykonany w toku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego poprzez wydalenie skarżącego z terytorium RP w dniu 10 maja 2013 r. Wykonanie decyzji organu o odmowie nadania statusu uchodźcy i o wydaleniu skarżącego z terytorium RP doprowadziło, zdaniem Sądu, do wygaśnięcia przedmiotu toczącego się postępowania, a tym samym spełnienia przesłanek z art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy i umorzenia postępowania sądowego prowadzonego przed tutejszym Sądem z uwagi na jego bezprzedmiotowość, która wiąże się z powstaniem przeszkody w kontynuacji postępowania, która nie pozwala na osiągnięcie celu, dla jakiego postępowanie zostało wszczęte.
W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.