Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. K. na uchwałę Rady W. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] z powodu nieuzupełnienia, w ustawowym terminie, wpisu od skargi.
Odpis tego postanowienia doręczono Skarżącej w dniu 9 maja 2017 r.
W dniu 16 maja 2017 r. Skarżąca wniosła m.in. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania wpisu od skargi. W jego uzasadnieniu podała, że przyczyna uzupełnienia wpisu w nieprawidłowej wysokości była jej choroba. Spowodowało to, że opłatę w jej imieniu uiścił mąż. Skarżąca podkreśliła, że w terminie na uzupełnienie wpisu była chora (infekcja górnych dróg oddechowych), z racji zaś wcześniejszych problemów ze zdrowiem unikała wychodzenia z domu. Wskazała, że wpłatę w jej imieniu dokonał mąż – po konsultacji z pracownikiem Sądu. Skarżąca wskazała, że nie sprawdziła dowodu wpłaty ufając, że wszystko odbyło się zgodnie z wezwaniem.
Do wniosku Skarżąca dołączyła dowód wpłaty wpisu sądowego na kwotę 300 zł. oraz dokumentację lekarską.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.
Stwierdzić należy, że o ile zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne dokonanie czynności uchybionej, to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu.
Sąd przyjął, że Skarżąca dowiedziała się o terminie czynności uchybionej w dniu 9 maja 2017 r. (data doręczenia odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi), zaś wniosek o przywrócenie terminu złożyła w dniu 16 maja 2017 r. Dokonała również czynności uchybionej uzupełniając wpis o kwotę 300 zł.
Odnosząc się do ustawowej przesłanki warunkującej możliwość przywrócenia uchybionego terminu – braku winy – należy wskazać, że w orzecznictwie i w literaturze przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (postanowienie NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 196/11). Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zatem wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226). Przywrócenie nie jest natomiast dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt GZ 140/04). Ponadto zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona obciążają stronę.
W ocenie Sądu Skarżąca nie uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podnoszone przez Z. K. okoliczności dotyczące jej zdrowia nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Przyjmuje się bowiem, że jedynie nagła choroba może stanowić okoliczność uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu, jednak pod wyjątkiem, że osoba nie mogła skorzystać z pomocy innych osób. Jak wynika z oświadczenia Skarżącej w terminie do uzupełnienia wpisu od skargi mogła ona skorzystać i skorzystała z pomocy innej osoby – męża.
W ocenie Sądu nie mogą zostać uwzględnione podnoszone przez Skarżącą argumenty – że kwota 200 zł została uiszczona po konsultacji z pracownikiem Sądu. W doręczonym bowiem odpisie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 16 lutego 2017 r. wyraźnie określono wysokość wpisu na kwotę 300 zł. Wobec tego w tym zakresie Skarżącą wiązało powyższe zarządzenie. Zauważyć również należy, że odpis powyższego zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 13 marca 2017 r. zaś wpis został uiszczony w dniu 15 marca 2017 r. Wobec tego Skarżąca miała czas do 20 marca 2017 r. na ewentualne uzupełnienie brakującej kwoty wpisu. Jedyną czynnością wymaganą od Skarżącej było jedynie sprawdzenie dowodu wpłaty. Gdyby Skarżąca sprawdziła dowód wpłaty bez trudu ustaliłaby, że wysokość uzupełnionego wpisu nie odpowiada wysokości podanej w zarządzeniu Przewodniczącej Wydziału IV. Miałaby zatem jeszcze czas na podjęcie odpowiednich czynności. Tym samy, jak przyznała Z. K., nie sprawdziła dowodu wpłaty. Nie wykazała przy tym, że nie była w stanie dokonać tej czynności. Nie można zatem uznać, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.