Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], zobowiązujące A. D., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą; "[...]" z siedzibą w L., do oddania odpadów w postaci uszkodzonego pojazdu marki [...] oraz uszkodzonego pojazdu marki [...], do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, w termie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania postanowienia.
W skardze na ww. postanowienie skarżący A. D. zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że w niniejszej sprawie wykonanie zaskarżonego postanowienia, tj. oddanie uszkodzonych pojazdów do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu pojazdów, niewątpliwie spowoduje nieodwracalne skutki i wiązać się będzie ze znaczną szkodą. Skarżący stwierdził, że w przypadku wykonania tego postanowienia przed zakończeniem postępowania przed sądem administracyjnym, w istocie, niecelowe byłoby rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.1270) - dalej w skrócie: "P.p.s.a." jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższej regulacji wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu.
Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonego postanowienia, czyli konieczność oddania odpadu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub do przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów powoduje trudne do odwrócenia skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości.
Biorąc więc pod uwagę faktyczne i prawne następstwa, jakie wiązałyby się z wykonaniem zaskarżonego postanowienia, Sąd uznał, że brak wstrzymania wykonania tego postanowienia groziłby niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.