Uzasadnienie
W dniu 6 kwietnia 2012 r. S. K. wniósł do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie nałożenia na skarżącego obowiązku przekazania odpadu w postaci uszkodzonego pojazdu marki Alfa Romeo o nr identyfikacyjnym podwozia [...] do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu pojazdów lub punkt zbierania pojazdów.
Wraz ze skargą skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ponieważ organ z naruszeniem art. 9 k. p. a. nie pouczył skarżącego o obowiązku zawiadomienia organu o zmianie swego adresu oraz o skutkach prawnych naruszenia tego obowiązku, a skarżący w okresie wysłania zaskarżonej decyzji skarżący przebywał poza granicami Polski w związku z podjęciem pracy zarobkowej na okres pół roku. Skarżący załączył kopię umowy o pracę w języku [...] z tłumaczeniem na język polski obowiązującej od dnia 9 marca 2011 r. do dnia 5 października 2011 r. We wniosku wskazano, że skarżący dowiedział się o wydaniu zaskarżonej decyzji w dniu 30 marca 2012 r. w czasie zapoznawania się z aktami administracyjnymi prowadzonymi na potrzeby postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji w przedmiocie nałożenia obowiązku przekazania odpadu.
W odpowiedzi na skargę organ podniósł m. in., że o wydaniu zaskarżonej decyzji skarżący dowiedział się już w dniu 24 października 2011 r. przeglądając akta administracyjne prowadzone na potrzeby postępowania w sprawie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej, o czym świadczą notatki służbowe z dnia 24 października 2011 r. i z dnia 10 maja 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji z dnia [...] kwietnia 2011 r. została ona doręczona skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2011 r. w trybie art. 47 § 2 k. p. a.
Termin do wniesienia skargi, biorąc pod uwagę powołany przepis art. 53 § 1 p. p. s. a., upłynął więc w dniu 26 maja 2011 r. (czwartek).
Skarżący nadał skargę w urzędzie pocztowym w dniu 6 kwietnia 2012 r. Wniesienie skargi nastąpiło więc po dniu 26 maja 2011 r., jako dniu, w którym - zgodnie z art. 53 § 1 p. p. s. a. - upłynął termin do dokonania tej czynności. Strona nie wniosła zatem skargi w terminie.
Równocześnie ze skargą wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W pierwszym rzędzie Sąd jest obowiązany zbadać terminowość wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek został wniesiony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p. p. s. a.). W ocenie Sądu przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 30 marca 2012 r., kiedy skarżący zapoznał się z aktami administracyjnymi postępowania prowadzonego na potrzeby sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji w przedmiocie nałożenia obowiązku przekazania odpadu. Nie można zgodzić się z tezą, iż skarżący już w dniu 24 października 2011 r. zapoznał się z zaskarżoną decyzją w przedmiocie nałożenia obowiązku przekazania odpadu, ponieważ z podpisanej przez skarżącego i pracownika udostępniającego akta notatki służbowej z dnia 24 października 2011 r. nie wynika okoliczność, że w udostępnionych mu w tym dniu aktach znajdowała się zaskarżona decyzja w przedmiocie nałożenia obowiązku przekazania odpadu, zaś notatka z dnia 10 maja 2012 r., według której udostępnione skarżącemu w dniu 24 października 2011 r. akta zawierały powyższą decyzję, nie została podpisana przez skarżącego, lecz jedynie przez pracownika urzędu obsługującego organ pierwszej instancji.
Skoro więc przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 30 marca 2012 r., złożenie w dniu 6 kwietnia 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi czyni zadość wymogowi zachowania siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p. p. s. a.
W tym miejscu należy przejść do merytorycznej oceny wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z art. 86 § 1 p. p. s. a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, zaś art. 87 § 2 p. p. s. a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
We wniosku skarżący wskazał, że organ z naruszeniem art. 9 k. p. a. nie pouczył skarżącego o obowiązku zawiadomienia organu o zmianie swego adresu oraz o skutkach prawnych naruszenia tego obowiązku, a skarżący w okresie wysłania zaskarżonej decyzji skarżący przebywał poza granicami Polski w związku z podjęciem pracy zarobkowej na okres pół roku. Skarżący załączył kopię umowy o pracę w języku [...] z tłumaczeniem na język polski obowiązującej od dnia 9 marca 2011 r. do dnia 5 października 2011 r.
Zdaniem Sądu zasadne jest twierdzenie skarżącego, iż organ nie pouczył skarżącego o obowiązku zawiadomienia organu o zmianie swego adresu oraz o skutkach prawnych naruszenia tego obowiązku, czym naruszył art. 9 k. p. a. w związku z art. 41 § 1 i 2 k. p. a. W sytuacji, gdy skarżący, jak wynika z załączonej kopii umowy o pracę, w dniach od 9 marca 2011 r. do dnia 5 października 2011 r. świadczył pracę we [...], należy uznać, iż zmienił adres i nie był w stanie wnieść skargi w terminie na doręczoną mu w trybie art. 47 § 2 k. p. a. zaskarżoną decyzję.
Sąd zaznacza, że przywrócenie terminu do wniesienia skargi oznacza jedynie tyle, że skarga została wniesiona w terminie.
Wnioskowi skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostanie nadany bieg po ewentualnym uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 § 1 p. p. s. a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.