Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 904/18

Uzasadnienie

W dniu 6 marca 2018r. w Oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] L. C. (dalej jako skarżący) wniósł do protokołu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie działania organu.

Pismem z dnia 14 marca 2018r. organ, działając na podstawie 65 K.p.a. przekazał skargę do rozpoznania zgodnie z żądaniem skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W świetle treści art. 3 § 2a P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Ponadto, z art. 3 § 3 P.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Sprawa niniejsza, której dotyczy skarga na Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniesiona przez skarżącego, nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej w podanym wyżej znaczeniu, ponieważ dotyczy rozpatrzenia sprawy o wznowienie postępowania zakończonego prawomocną decyzją z dnia 13 grudnia 2015r. w przedmiocie odmowy prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związku ze służbą wojskową. Rozpatrywana sprawa nie mieści się również w wykazie spraw, o którym mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., ani nie jest sprawą, o której mowa w art. 3 § 3 P.p.s.a. Jest to sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych, regulowana przepisami ustawy z dnia 29 maja 1974r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin, pozostająca w kompetencji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jak wynika z przepisów ww. ustawy, prawo do świadczeń ustala organ rentowy w formie decyzji, od której przysługują środki prawne wskazane w przepisach odrębnych.

Natomiast, stosownie do art. 56 ust. 4 ww. ustawy, do postępowania w sprawie ustalania prawa do świadczeń i wypłaty świadczeń stosuje się przepisy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. A zatem środki odwoławcze od rozstrzygnięcia z którym skarżący się nie zgadzał należało wnieść do sądu powszechnego (ubezpieczeń społecznych), a nie do sądu administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie z dnia 26 września 2000 r. III SA 1503/00).

Wobec powyższego wniesiona skarga na Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako niepodlegająca jurysdykcji sądowo-administracyjnej, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.