Uzasadnienie
L. K., J. K., J. K., W. K., S. W., B. W., M. W. i K. W. wywiedli do Sądu skargę na decyzję z [...] grudnia 2013 r. Wojewody [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Wraz ze skargą złożyli wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że nie ponoszą winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do sądu. Zgodnie bowiem z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji wnieśli od niej odwołanie do Ministra Infrastruktury i Rozwoju. O błędnym pouczeniu dowiedzieli się w chwili doręczenia im postanowienia z [...] stycznia 2015 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju stwierdzającego niedopuszczalność odwołania, tj. w dniu 5 lutego 2015 r.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę nie zajął stanowiska odnośnie przedmiotowego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej również jako "p.p.s.a.", sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 p.p.s.a.).
Rozpatrując przedmiotowy wniosek Sąd w oparciu o akta sprawy stwierdził, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] [...] grudnia 2013 r. została doręczona skarżącym w dniu 3 stycznia 2014 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. upłynął z dniem 3 lutego 2014 r. Wniesienie skargi w dniu 12 lutego 2015 r. oznacza, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu.
W ocenie Sądu warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione. Chwilą ustania przyczyny jest 5 luty 2015 r. tj. dzień w którym doręczono pełnomocnikowi skarżącego postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] stycznia 2015 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od ostatecznej decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2013 r. Wobec tego Sąd uznał, że termin wskazany w art. 87 § 1 p.p.s.a. został dochowany, a fakt, że od uchybienia terminu upłynął rok nie może czynić wniosku niedopuszczalnym. Ponadto skarżący wraz z wnioskiem wnieśli skargę.
W dalszej kolejności oceny Sądu wymaga przesłanka braku winy skarżących w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
Przenosząc powyższe na kanwę rozpoznawanego wniosku Sąd stwierdził, że Wojewoda [...] w zaskarżonej decyzji błędnie pouczył strony postępowania o przysługującym im środku zaskarżenia – odwołaniu do Ministra Infrastruktury i Rozwoju. Strony działając w zaufaniu do organów państwa postąpiły zgodnie z ww. pouczeniem i wniosły odwołanie. Tym samym nie można upatrywać winy skarżących w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi do Sądu. Po powzięciu wiedzy o właściwym toku postępowania podjęły skutecznie i bez zwłoki czynności procesowe, a w ich działaniu nie można upatrywać winy w znaczeniu przyjętym przez art. 86 p.p.s.a. Stosownie bowiem do treści art. 112 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.
Wobec powyższego Sądu uznał, że spełniona została przesłanka braku winy skarżących określona w art. 86 § 1 p.p.s.a. i zasadne jest przywrócenie termin do wniesienia skargi.
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.