Uzasadnienie
Wraz ze skargą z dnia 8 kwietnia 2012 r. H. K. i L. K. (dalej: skarżący), złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2012 r. (znak [...]) w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Uzasadniając żądanie ochrony tymczasowej, skarżący wskazali, że nieuwzględnienie tego żądania może doprowadzić do wydania decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy, co wyrządziłoby skarżącym znaczne i nieodwracalne szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2004, s. 122). W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że aktem administracyjnym, który nie nadaje się do wykonania, jest wyrażenie opinii lub dokonanie uzgodnienia pomiędzy organami administracji.
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Akt ten nie określa w swojej treści żadnych praw lub obowiązków, których wykonanie mogłoby rodzić dla skarżących skutki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wiąże się on z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Nie wywołuje również żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z jego treścią. Wojewódzki Sad Administracyjny, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, nie może odnosić się do skutków prawnych, które mogą być następstwem kolejnych ewentualnych aktów, a jedynie do tego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że w świetle powyższego, skoro zatem zaskarżone postanowienie nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, nie można udzielić ochrony tymczasowej, polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.