Uzasadnienie
Skarżący D. S., T. K., J.K., H. C., M. K. i K. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie zwrotu wniosku. Skarga została podpisana przez K. O. – występującą w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych skarżących.
Na wezwanie Sądu K. O. nadesłała pełnomocnictwa udzielone jej przez pozostałych skarżących, jednakże pełnomocnictwo udzielone przez D. S., T. K. i J. K. nie obejmowało umocowania do występowania w ich imieniu przed sądami administracyjnymi.
O powyższym Sąd poinformował K. O. ponownie wzywając do nadesłania pełnomocnictwa od ww. osób, z którego wynikałoby uprawnienie do występowaniu w ich imieniu przed WSA w Warszawie.
Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi.
Wobec powyższego pismami z dnia 5 października 2010 r. Sąd wezwał D. S., T. K. i J. K. (na adres pełnomocnika do doręczeń K. O.) do usunięcia braku formalnego skargi poprzez osobiste podpisanie skargi w siedzibie Sądu bądź do nadesłania podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarga bowiem – w myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników (art. 46 § 1 powołanej ustawy).
Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwania Sądu, zostały doręczone skarżącym w dniu 12 października 2010 r.
Pozostały one jednak bez odpowiedzi. Wobec tego, iż skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi w terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności (termin upłynął w dniu 19 października 2010 r.) skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.