Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2018 r. Referendarz sądowy ustanowił w niniejszej sprawie dla Skarżącego radcę prawnego, w ramach przyznania prawa pomocy.
W dniu 11 maja 2018 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...]pełnomocnikiem Strony wyznaczyła r.pr. J. B. Pełnomocnik przeglądała akta sprawy w dniu 29 maja 2018 r.
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wniesioną przez A. W. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi w dniu 25 czerwca 2018 r.
W dniu 18 czerwca 2018 r. wyznaczona pełnomocnik sporządziła pismo procesowe z uzupełnieniem skargi. Wniosła w nim również o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.
W dniu 26 czerwca 2018 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do dokonania czynności uchybionej. W piśmie z dnia 11 lipca Sąd zwrócił się do pełnomocnik z urzędu o zajęcia stanowiska zawartego w tym piśmie i podania m.in. w jakiej dacie ustała przyczyna uchybienia. W piśmie z dnia 26 lipca 2018 r. pełnomocnik wyjaśniła, że w dniu 28 czerwca 2018 r. spotkała się ze Skarżącym gdzie wyjaśniła mu uzasadnienie rozstrzygnięcia. Poparła również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2018 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł.
Natomiast stosownie do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Stwierdzić należy, że wyznaczona w niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu udzieliła Skarżącemu pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem I. instancji. Co prawda postanowieniem z dnia 4 czerwca 2018 r. Sąd odrzucił wniesioną przez A.W. skargę, jednak pełnomocnik poparła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności uchybionej, ponadto jak oświadczyła, spotkała się ze stroną skarżącą i udzieliła mu niezbędnych wyjaśnień oraz wskazówek. W ocenie Referendarza z uwagi na powyższe działanie pełnomocnika należało przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne – za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji - w kwocie 240 zł i podwyższyć tę kwotę o kwotę podatku od towarów i usług (23%).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w postanowieniu.