Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 stycznia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. W. wniesioną na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] października 2008r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym obowiązku jej sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego, doręczono skarżącemu 3 lutego 2009r. (dowód: pismo Sądu z 30.01.2009r. - k. 23 i potwierdzenie odbioru - k. 25).
W dniu 13 lutego 2009r. skarżący wniósł od powyższego postanowienia - bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego - sporządzoną osobiście skargę kasacyjną i wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny zarówno skargę kasacyjną, jak i wniosek o przyznanie prawa pomocy, pismem z 25 lutego 2009r. przekazał według właściwości tut. Sądowi.
Sąd zważył co następuje
Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna powinna odpowiadać wymogom formalnym określonym w art. 176 P.p.s.a. i być sporządzona - zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. - przez adwokata lub radcę prawnego. Przymus adwokacko - radcowski nie obowiązuje jedynie w przypadku sporządzenia omawianego środka odwoławczego przez osoby wymienione w art. 175 § 2 P.p.s.a., tj. sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo w przypadku wniesienia skargi przez prokuratora lub Rzecznika Praw Obywatelskich.
Z akt sprawy nie wynika, aby B. W. należał do kręgu wymienionych w powyższym przepisie podmiotów. W tym stanie rzeczy należało uznać, iż skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, co oznacza że pomimo prawidłowego pouczenia nie zastosował się do wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego). W tym miejscu zauważenia wymaga, iż skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata, niemniej jednak jednocześnie sporządził osobiście i wniósł skargę kasacyjną.
Z uwagi na fakt, iż skargę kasacyjną sporządził nieuprawniony podmiot - na mocy art. 178 P.p.s.a. - postanowiono ją odrzucić.