Uzasadnienie
J. L. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 5 maja 2017 r. oraz dołączonych do niego dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca jest osobą w podeszłym wieku, samotną, poważnie chorą. Utrzymuje się ze świadczeń emerytalno-rentowych w wysokości 2.500 zł miesięcznie. Jago majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 20 m2 i nieruchomość o powierzchni 300 m2. Skarżący nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Jest zadłużony w banku na kwotę 17.858,68 zł, a także z tytułu opłat za odpady komunalne na kwotę 374,60 zł. W kwietniu bieżącego roku dokonał płatności za gaz w kwocie 535,02 zł, a w maju uiścił opłatę za energię elektryczną w wysokości 347,32 zł.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący uzyskuje wprawdzie regularny dochód w wysokości 2.500 zł miesięcznie, jednakże należy mieć na uwadze, że poza typowymi kosztami podstawowego utrzymania, jak wyżywienie, ubranie, czy opłaty związane z eksploatacją mieszkania, ze względu na stan zdrowia, zmuszony jest wydatkować dodatkowe środki. Biorąc zatem pod uwagę tę okoliczność i uwzględniając wykazane przez skarżącego wielkości wydatków na konieczne utrzymanie, a także aktualny poziom cen innych dóbr i usług, jak wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że dochód osiągany przez wnioskodawcę nie pozwala mu na wygospodarowanie środków, które pozwoliłyby samodzielnie ponieść koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Nie dysponując przy tym, ani oszczędnościami, ani majątkiem, który mógłby przynieść dodatkowy dochód, skarżący spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.