Uzasadnienie
Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w O., dalej "Stowarzyszenie", wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Starosty O. z dnia [...] lutego 2012 r. nakładającą obowiązek likwidacji studni głębinowej na działce [...] w obrębie Zbiornika Wodnego T. i przywrócenie działki do stanu poprzedniego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga Stowarzyszenia podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "ppsa" skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest - zgodnie z art. 29 ppsa, aby organ lub osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej wykazały dokumentem swoje umocowania przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie Sądu, w którym to zostanie dokładnie określony brak i termin, w jakim strona winna go uzupełnić oraz pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku we wskazanym terminie (art. 49 § 1 ppsa). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Czyniąc zadość przywołanym przepisom, zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2012 r. wezwano Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych skargi w szczególności poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wskazując na aktualny wypis bądź wyciąg z działu 2 KRS, statutu Stowarzyszenia), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony dnia 12 czerwca 2012 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru – k.
- 8. Zatem, termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał w dniu 19 czerwca 2012 r.
Wezwanie Sądu pozostało bez odpowiedzi, tak więc skarga Stowarzyszenia dotknięta jest brakiem uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł jak w sentencji postanowienia.