Uzasadnienie
Skargą z dnia 23 kwietnia 2008 r. (data nadania: 7 maja 2008 r.) Stowarzyszenie O. wniosło o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) kwietnia 2008 r., utrzymującego w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia (...) grudnia 2007 r., odmawiającego wspomnianemu Stowarzyszeniu dopuszczenia do udziału na prawach strony w toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie ustalenia warunków zabudowy, dla inwestycji położonej w W., przy ul. (...) w W. W skardze Stowarzyszenie wniosło o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie odmówił Stowarzyszeniu O. prawa pomocy.
W ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw od powyższego orzeczenia.
W uzasadnieniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych podano, iż Stowarzyszenie prowadzi działalność niezarobkową polegającą na ochronie obiektów historycznych w W., a ponadto podejmuje działania w celu zachowania walorów architektoniczno – urbanistycznych, zbieraniu informacji i rozpowszechnianiu wiedzy na temat historii i architektury W. Skarżące Stowarzyszenie wskazało również, iż nie prowadzi działalności artystycznej i nie generuje żadnych przychodów, nie pobiera składek członkowskich, nie ma także rachunku bankowego.
Wszelkie działania Stowarzyszenia są podejmowane społecznie przez jego członków.
Stowarzyszenie O. podniosło, iż obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej, nie ma również takiego zamiaru. Skarżący powołał się także na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w których wniosek Stowarzyszenia o przyznanie prawa pomocy został uwzględniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może nastąpić w zakresie całkowitym, gdy osoba (jednostka) ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów.
W niniejszej sprawie skarżące Stowarzyszenie nie wykazało, że nie jest w stanie ponieść żadnych koszów postępowania, ani nie wykazało, że nie ma środków dostatecznych na poniesienie pełnych kosztów.
Należy zauważyć, iż prawo pomocy jest instytucja wyjątkową, mającą służyć osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do sądu.
W niniejszej sprawie – na obecnym etapie postępowania – skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Każda osoba wnosząc skargę do Sądu musi liczyć się z poniesieniem określonych wydatków. Skarżące Stowarzyszenie – zrzeszając niewielką liczbę członków – musi uwzględnić konieczność ponoszenia określonych wydatków w prowadzonej działalności i uwzględniać również potrzebę ponoszenia opłat, związanych z występowaniem jako strona w sprawach sądowych. Stowarzyszenie zwykłe prowadzi działalność ze środków uzyskanych ze składek członkowskich. Obowiązek finansowania działalności Stowarzyszenia nie może zatem zostać w całości przerzucony na Państwo.
Ustawodawca przewidział instytucję przyznania prawa pomocy i zwolnienia od kosztów sądowych jedynie w przypadkach wyjątkowych, dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej. Tego rodzaju okoliczność w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę należało przyjąć, iż sytuacja materialna skarżącego Stowarzyszenia pozwala na poniesienie kosztów sądowych.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 2 w zw. z art. 260 ustawy P.p.s.a.