Uzasadnienie
R. H. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 20 lutego 2018 r. wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z prac dorywczych, przynoszących dochód w wysokości 1.100 zł miesięcznie. Środki te przeznacza na czynsz najmu mieszkania (450 zł miesięcznie), opłaty za wodę (80 zł miesięcznie), energię elektryczną (50 zł miesięcznie), gaz (20 zł miesięcznie) oraz na wyżywienie (około 600 zł miesięcznie). Niejednokrotnie pożycza środki na pokrycie kosztów koniecznego utrzymania od znajomych i sąsiadów. Korzysta także z pomocy organizacji charytatywnej, od której otrzymuje żywność i podstawowe środki higieniczne. R. H. nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Posiadany przez niego rachunek bankowy został zablokowany.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Środki uzyskiwane przez R. H. za wykonywanie prac dorywczych mogą wystarczyć co najwyżej na pokrycie kosztów koniecznego utrzymania. Potwierdza to wykazana przez skarżącego wysokość wydatków gospodarstwa domowego, a także okoliczność otrzymywania przez niego pomocy rzeczowej od instytucji dobroczynnej oraz fakt, że w celu pokrycia niezbędnych wydatków skarżący zapożycza się u znajomych i sąsiadów. Ponieważ wnioskodawca nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani majątkiem, który mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono, jak w postanowieniu.