Uzasadnienie
W dniu 3 września 2010 r. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pełnomocnik skarżącej spółki P. sp. z o.o. z siedzibą w K. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi z dnia 12 maja 2010 r., wniesionej na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2010 r., którym uchylono postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] października 2008 r. uzgadniające decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno – usługowego wielorodzinnego wraz z wjazdami i miejscami postojowymi naziemnymi oraz rozbudowie miejskiej sieci energetycznej na działkach nr [...], [...] i części działek nr [...] położonych przy ulicach [...], [...] i [...] w K. oraz umorzono postępowanie organu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięciem tym sąd jest związany, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stwierdzić należy, iż pełnomocnik skarżącego był umocowany do złożenia wniosku o cofnięcie skargi.
W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne oraz skuteczne i mając to na względzie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu, w punkcie II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.