Uzasadnienie
J. S. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na decyzję [...] z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości.
Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie zostało doręczone skarżącej w dniu 25 kwietnia 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 2 maja 2016 r. Skarżąca uiściła wpis w dniu 4 maja 2016 r.
Postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu w wymaganym terminie.
W dniu 11 maja 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła wiosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu złego stanu zdrowia. Od lat skarżąca boryka się z licznymi problemami zdrowotnymi, jest osobą schorowaną, cierpi na [...], ma problemy z [...], [...]. Stan zdrowia, w którym skarżąca znajdowała się pod koniec kwietnia, uniemożliwił wypełnienie jej w zakreślonym terminie dokonania opłaty. Natomiast jak tylko stan zdrowia polepszył się na tyle, że mogła skupić się na wykonywaniu codziennych obowiązków, niezwłocznie uiściła opłatę.
W dniu 25 maja 2016 r. skarżąca powtórzyła wniosek o przywrócenie terminu, podnosząc, że od dnia 26 kwietnia 2016 r. do dnia 23 maja 2016 r. była chora (nr statystyczny choroby [...] i [...]) i znajdowała się pod opieką lekarską. Niezachowanie terminu stanowiło zatem skutek okoliczności, za które skarżąca nie ponosi winy.
Skarżąca podkreśliła, że jest osobą przewlekle chorą (objęta jest stałą opieką lekarską z powodu choroby o numerze statystycznym [...]), zaś w okresie od 26 kwietnia 2016 r. do dnia 23 maja 2016 r. doszło u niej do nagłej niemożliwej do przewidzenia a zarazem dynamicznie rozwijającej się infekcji, powodującej również zaostrzenie objawów dotychczasowej choroby. Stan zdrowia wymagał, oprócz stałej kontroli lekarza, przyjmowania antybiotyku i izolacji, przede wszystkim leżenia w łóżku. Zdaniem skarżącej, potwierdza to również okoliczność, że w dalszym ciągu – w okresie od 9 maja 2016 r. do 20 maja 2016 r. przebywała ona na zwolnieniu lekarskim i pod opieką lekarza.
Skarżąca podniosła, że przeszkoda ta istniała przez cały czas biegu terminu do uiszczenia wpisu.
Jednocześnie skarżąca wskazała, że w tym czasie nie mogła skorzystać z pomocy osób trzecich. Upływ terminu przypadał na tzw. długi weekend i w tym czasie mąż skarżącej przebywał poza miejscem zamieszkania, w związku ze sprawami rodzinnymi (opieka nad osobą chorą), na dowód czego skarżąca kopię faktury zakupu paliwa w dniu 2 maja 2016 r.
Ze skarżącą nie zamieszkują inni dorośli domownicy, okazjonalnie odwiedza ja schorowana 72-letnia matka, a – jak wskazuje skarżąca – dokonanie przelewów pocztowych pozostaje poza możliwościami kobiety w podeszłym wieku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, ze skarżąca uchybiła siedmiodniowemu terminowi do uiszczenia wpisu, bowiem wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi odebrała w dniu 25 kwietnia 2016 r., termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 2 maja 2016 r. (poniedziałek), zaś skarżąca dokonała tej czynności w dniu 4 maja 2016 r.
Zgodnie z art. 86 § 1Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a).
Ponadto zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Zarówno orzecznictwo, jak i piśmiennictwo są zgodne, że uprawdopodobnienie istnienia tej przesłanki (brak winy) jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Natomiast pojęcie uprawdopodobnienia sprowadza się do: postępowania zmierzającego do stwierdzenia istnienia lub nieistnienia określonego zdarzenia, czynności podjętej w ramach postępowania, wyniku tego postępowania bądź wreszcie do zastępczego środka dowodowego. Najogólniej rzecz ujmując, brak winy jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu i polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też - przeciwnie - wykazała się niedbalstwem (zob. wyrok w sprawie II FZ 477/12, LEX nr 1333338).
Bezspornym przy tym jest, że uprawdopodobnienie tych okoliczności należy zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
We wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca powołuje się na chorobę własną, jak również wyjazd męża poza miejsce zamieszkania w tym czasie, kiedy upływał termin do uiszczenia wpisu. Skarżąca przedstawiła kopie: zaświadczenie lekarskiego z którego wynika, że była leczona od 26 kwietnia 2016 r. do 23 maja 2016 r. oraz zwolnienia lekarskiego obejmującego okres od dnia 9 maja 2016 r. do 20 maja 2016 r. a także kopię faktury VAT za paliwo z dnia 2 maja 2016 r., która miała potwierdzić wyjazd męża skarżącej w okresie tzw. "długiego weekendu".
Oceniając przedstawione przez skarżącą dokumenty należy stwierdzić, że potwierdzają one chorobę skarżącej w okresie, w którym była zobowiązana do uiszczenia wpisu, jak również niemożność skorzystania z pomocy osób trzecich w dokonaniu tej czynności (w tym przypadku - męża skarżącej). Tym samym Sąd uznał, że skarżącą uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu, zatem została spełniona przesłanka warunkująca przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.