Uzasadnienie
R. M. w złożonym na urzędowym formularzu wniosku z dnia 1 czerwca 2014 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Następnie, w piśmie z dnia 19 lipca 2014 r. skarżący ograniczył zakres żądania, rezygnując z ubiegania się o ustanowienie radcy prawnego.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także z nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych i dodatkowego oświadczenia z dnia 19 lipca 2014 r. wynika, że R. M. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Źródło jego utrzymania stanowią pożyczki od znajomych i sąsiadów w kwotach około 50 zł tygodniowo, które skarżący spłaca, zaciągając kolejne, a także pożytki z ogrodu. Żona wnioskodawcy wyjechała wraz z trojgiem małoletnich dzieci do rodziców i nie chce utrzymywać z nim kontaktu, odmawiając przy tym podania danych o aktualnych dochodach. Jedyny majątek wnioskodawcy stanowi dom z 1926 r. o powierzchni 60 m2 bez wody i kanalizacji oraz nieruchomość o powierzchni 2,32 ha w granicach obszaru chronionego krajobrazu.
Skarżący nie ma oszczędności, ani wartościowych przedmiotów. Zalega z płatnościami za energię elektryczną, gaz, wywóz śmieci i podatek od nieruchomości. Wobec R. M. prowadzone jest postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez naczelnika urzędu skarbowego. W związku ze spowodowaniem niedopuszczalnego salda debetowego bank wypowiedział skarżącemu umowę o prowadzenie rachunku bankowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący, który nie osiąga dochodu, podstawowe potrzeby życiowe zaspokaja z pożytków z ogrodu i dzięki wparciu sąsiadów i znajomych, a przy tym nie posiada zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W konsekwencji nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.