Uzasadnienie
S. R. we wniosku z 16 maja 2016 r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego. Skarżący podał, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną oraz synem. Jest właścicielem mieszkania o pow. 45 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 0,64 ha, która nie przynosi dochodu. Skarżący uzyskuje dochód w wysokości 1.199,49 zł z tytułu emerytury, jego żona 672,05 (emerytura połówkowa). P. R. (syn skarżącego) pobiera rentę z ZUS w wysokości 882,56 zł. miesięcznie. Te dochody nie wystarczają do pokrycia wszystkich wydatków rodziny, dlatego skarżący posiada zaległość w opłatach za czynsz (580 zł. miesięcznie). Wśród innych wydatków skarżący wymienił wydatki na: energię elektryczną 120 zł., gaz 60 zł., telefony 60 zł. Znaczną część dochodu wnioskodawca przeznacza na utrzymanie i leczenie syna, który jest osobą niepełnosprawną.
W dniu 17 czerwca 2016 r. wnioskodawca złożył w Sądzie m.in. kopie pocztowych potwierdzeń odbioru emerytur (renty), informacje Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] w [...] o wysokości zaległości w opłatach (16.663,72 zł.), kopie faktur za energię elektryczną za okres od 1 kwietnia do 31 maja 2016 r. na kwotę 202,94 zł i gaz za okres od 1 maja do 30 czerwca 2016 r. na kwotę 59,83 zł., kopię pocztowego przekazu pieniężnego na rachunek Spółdzielni Mieszkaniowej (czynsz za czerwiec 2016 r. – 579,81 zł.).
Stwierdzono, co następuje:
Zdaniem referendarza sądowego, S. R. wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r. poz. 718), a więc jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony.
Instytucja prawa pomocy jest odstępstwem od zasady, że to strony postępowania sądowego ponoszą związane z nim koszty (art. 199 powołanej ustawy). W zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia zawodowego pełnomocnika, bo o to właśnie ubiega się strona, może zostać przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy.).
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca należy do ludzi ubogich, a jego sytuacja majątkowa i dochodowa jest skomplikowana. S. R. wraz z żoną i synem pobierają świadczenia z ZUS, których wysokość (łącznie ok. 2.700 zł.) nie wystarcza nawet do zaspokojenia najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Syn skarżącego jest inwalidą, korzysta z obiadów w Ośrodku Pomocy Społecznej, jego utrzymanie wymaga znacznych kosztów. Te wydatki mają priorytetowe znaczenie dla skarżącego, w związku z tym nie jest on w stanie na bieżąco ponosić wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania (czynsz). W tej sytuacji należy stwierdzić, że S. R. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek koszów postępowania sądowego.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.