Uzasadnienie
Pismem z 28 marca 2014 r. J. C. oraz T. C. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] marca 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania o wznowieniu postępowania w sprawie zakończoną decyzją ostateczną Burmistrza W. z [...] września 2013 r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
Jednocześnie ze złożeniem skargi skarżący wnieśli o wstrzymanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ostatecznej Burmistrza W. z [...] września 2013 r.
W uzasadnieniu wniosku podnieśli, że decyzja Burmistrza W. z [...] września 2013 r. umożliwia Wnioskodawcy złożenie wniosku o pozwolenie na budowę. Uzyskanie pozwolenia na budowę, a przede wszystkim rozpoczęcie budowy, skutkowało będzie nieodwracalnymi skutkami. Budowa jakiegokolwiek budynku na tym terenie będzie wymagać prawdopodobnie wycinki części drzew jak również skutkować może podniesieniem terenu, przez co działka i dom skarżących mogą być zalewane w razie powodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednocześnie przywołana regulacja wskazuje, że wstrzymanie aktu lub czynności dotyczy jedynie tych z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, pod pojęciem którego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Do aktów takich nie będą zatem należeć te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Pojęcie wykonania aktu administracyjnego w rzeczywistości dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego nałożone zostają na niego obowiązki (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325).
Zaskarżona decyzja nie należy zatem do aktów podlegających wykonaniu w rozumieniu art. 61 p.p.s.a., bowiem nie wymaga żadnej czynności stron. Jej charakter prawny nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec tego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., uznał, że należy odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] marca 2014 r.
Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania obejmuje jednak swym zakresem nie tylko zaskarżoną decyzją, ale także powołaną na wstępie decyzję Burmistrza W. z [...] września 2013 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
Oceniając kwestię wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. w odniesieniu do tego aktu należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w tym przepisie może być objęty nie tylko zaskarżony akt, lecz także akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W związku z tym, treścią powołanego przepisu objęte są zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których dotyczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym (por. T. Woś (red) prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, uwaga 18 do art. 61, str. 386 oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniuprzed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, uwaga 3 do art. 61, str. 186).
Akceptując powyższą wykładnię Sąd, rozpoznał wniosek skarżącego w odniesieniu do decyzji Burmistrza W. z [...] września 2013 r. jednakże uznał, że wniosek skarżących w tym zakresie również nie zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślenia wymaga, że decyzja ustalająca warunki zabudowy ma charakter aktu stwierdzającego, że zamierzona inwestycja jest zgodna z ładem przestrzennym, obowiązującym dla miejsca jej realizacji. Nie wywołuje ona żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja ta - jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego - daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu administracji architektoniczno-budowlanej o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji.
Tym samym nie może ona naruszać na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżących, a w konsekwencji nie może wyrządzić im znacznej szkody lub wywołać nieodwracalnych skutków. Ewentualnemu wstrzymaniu wykonania będzie mogła podlegać decyzja o pozwoleniu na budowę i w tym postępowaniu zabezpieczone będą mogły być interesy skarżących.
Wobec powyższego, mając na uwadze rygorystyczne kryteria, jakie ustawodawca wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy uznać, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 powoływanej ustawy.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.