Uzasadnienie
M. B. – działając w imieniu skarżącej A. D. - wniósł skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2006r., nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W decyzji tej zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje odwołanie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, za pośrednictwem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Sąd zważył co następuje
Skargę do sądu administracyjnego - stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Z powyższego wynika, iż skargę wniesiono – pomimo prawidłowego pouczenia - na decyzję organu pierwszej instancji, tj. Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, od której przysługiwało prawo wniesienia odwołania do organu drugiej instancji – Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
W tej sytuacji należało uznać, iż skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia jaki przysługiwał jej od wskazanego aktu w postępowaniu administracyjnym, co oznacza iż nie dopełniła warunku niezbędnego do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Niespełnienie warunku określonego w art. 52 § 1 P.p.s.a. czyni skargę niedopuszczalną, zatem - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. – postanowiono jak w sentencji.