Uzasadnienie
Skarżący S. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działania Komendanta Głównego Policji.
Skarżący wskazał, że wnioskiem z 28 lutego 2013 r. wniósł do Komendanta Głównego Policji o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko policjantom Komendy Powiatowej Policji w B. Komendant Główny Policji bezprawnie - zdaniem skarżącego - przekazał sprawę do Komendy Wojewódzkiej Policji w B., gdzie wniosek z 28 lutego 2013 r. uznano za skargę w trybie działu VIII K.p.a.
Sąd zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Postępowania w sprawach dyscyplinarnych podlegają kognicji sądu administracyjnego tylko wtedy, gdy przepisy szczególne na to pozwalają. Kwestię dopuszczalności skargi w tym zakresie reguluje przepis art. 138 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.), który stanowi, iż od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne, policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Z treści powołanego przepisu wynika, że skarga do sądu administracyjnego w tej kategorii spraw możliwa jest jedynie gdy wydane zostało orzeczenie lub postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne. Jednocześnie jedyną osobą uprawnioną do wniesienia takiej skargi jest policjant, którego postępowanie dyscyplinarne dotyczyło.
W niniejszej sprawie z taką sytuacją nie mamy do czynienia.
Jak wynika z treści skargi, skarżący kwestionuje działania Komendanta Głównego Policji, będące odpowiedzią na wniosek skarżącego z 28 lutego 2013 r. Skarżący domaga się wszczęcia przez Komendanta Głównego Policji postępowania dyscyplinarnego przeciwko policjantom Komendy Powiatowej Policji w B. którzy z kolei bezprawnie - zdaniem skarżącego - wszczęli przeciwko niemu postępowanie.
W świetle przytoczonego wyżej art. 3 § 2 oraz § 3 P.p.s.a., a także przepisów ustawy o Policji, niniejsza sprawa nie mieści się jednak w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego.
Liczna korespondencja prowadzona przez skarżącego z Komendantem Głównym Policji dotycząca żądania wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, prowadzona była w istocie w trybie Działu VIII K.p.a. "Skargi i wnioski". Tymczasem w sprawach tego rodzaju sądy administracyjne nie są właściwe. Skargi zawarte w Dziale VIII K.p.a. związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi te zatem nie podlegają kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie powołanego wyżej art. 3 P.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.