Uzasadnienie
Województwo [...] wniosło skargą na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] lutego 2017 r. w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. i ustalenie odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...], obręb [...], gmina O. Wraz ze skargę strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w pkt 5 tej decyzji, tj. w części w jakiej strona skarżąca została zobowiązana do wypłaty, w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji, na rzecz uczestników postępowania: I. G. kwoty 74,85 zł, E. J. kwoty 74,84 zł i K. J. kwoty 41 268,34 zł.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącego (w szczególności w przypadku wypłaty odszkodowania na rzecz K. J.), jak również wywołać trudne do odwrócenia skutki. W ocenie strony skarżącej długi okres czasu w jakim mogą być rozpoznawane sprawy administracyjne, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia skargi może spowodować trudności w odzyskaniu wypłaconych kwot. Skarżący wskazał, że organ odwoławczy prowadził postępowanie przez około 2,5 roku. Dodał, że od momentu wypłaty odszkodowania przyznanego na rzecz C. J. (uczestnika postępowania) upłynęło prawie 4 lata.
Skarżący wskazał również, że wypłata przyznanych skarżoną decyzją kwot może doprowadzić do sytuacji, w której z uwagi na długi upływ czasu do zakończenia postępowania, zostaną wydane przez uczestniczkę, a ich ewentualny dobrowolny zwrot może okazać się niemożliwy, a postępowanie egzekucyjne bezskuteczne.
Minister Infrastruktury i Budownictwa w odpowiedzi na skargę podniósł, że nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i wniosek w tym zakresie przekazał do sądu wraz ze skargą.
E. J. w piśmie z 25 lipca 2017 r. wniosła o nieuwzględnianie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
C. J. w piśmie z 13 sierpnia 2017 r. poparł wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Pozostali uczestnicy postępowania, tj. E. J. i. G. nie zajęły stanowiska odnośnie rozpoznawanego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć szkodę zarówno majątkową, jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki to takie skutki, które powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w części jaką zobowiązano Województwo [...] do wypłaty odszkodowania na rzecz I. G., E. J. i K. J. (pkt 5 decyzji) nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący w uzasadnieniu wniosku przedstawił argumentację, która w jego ocenie spowoduje znaczną szkodę oraz wywoła trudne do odwrócenia skutki. Okoliczności do jakich odwołał się skarżący dotyczą trudności w odzyskaniu wypłaconych kwot w przypadku uwzględnienia skargi.
Zdaniem Sądu twierdzenia skarżącego nie uprawdopodabniają, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w części spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie Województwa [...]. Sąd miał w szczególności na uwadze, że obowiązek objęty wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy świadczenia pieniężnego, które z natury rzeczy jest odwracalne. Dlatego – w ocenie Sądu - zbyt daleko idące są oświadczenia skarżącego o ewentualnych trudnościach w odzyskaniu wypłaconych kwot, zwłaszcza że nie zostały poparte żadnymi dowodami. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie sposób przesądzić ani, że skarga zostanie uwzględniona i będzie istniał obowiązek zwrotu kwot wskazanych w punkcie 5 zaskarżonej decyzji, ani że utrudniony, czy nawet niemożliwy będzie zwrot tych kwot. Bez wpływu ma powyższą oceną pozostają twierdzenia skarżącego dotyczące długich okresów postępowania administracyjnego i możliwości wydatkowania wypłaconych kwot na mocy zaskarżonej decyzji przez uprawnionych. Teza ta, sformułowana w sposób ogólnikowy, w żaden sposób nie wskazuje, że może ziścić się przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że nie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.