Uzasadnienie
We wniosku z dnia 30 kwietnia 2018 r. I. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie z jego skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu
W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że jest cudzoziemcem ubiegającym się w Polsce o udzielenie ochrony międzynarodowej. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną i trójką małoletnich dzieci. Cała rodzina utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń udzielonych cudzoziemcom w łącznej kwocie 1160 zł miesięcznie. Skarżący podał, że nie ma majątku, nie pracuje. Oświadczył, że pozostaje w ośrodku dla cudzoziemców.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, nie ma również możliwości zdobycia środków na uiszczenie kosztów postępowania sądowego, ponieważ nie może legalnie pracować. Wraz rodziną utrzymuje się wyłącznie ze środków socjalnych przyznawanych cudzoziemcom. Łączna miesięczna suma tej pomocy wynosi 1160 zł. Natomiast na obecnym etapie postępowania Skarżący byłby zobowiązany do poniesienia kosztów wpisu sądowego (300 zł – stosownie do § 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) oraz wpisu od zażalenia (100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 powyższego rozporządzenia).
Kwota, jaką Skarżący ma uiścić stanowi niemal 1/3 uzyskiwanego przez niego dochodu, z którego musi zapewnić ubranie, środki czystości itp. Stwierdzić zatem należy, że z osiąganego dochodu Skarżący nie jest w stanie wygospodarować środków na poniesienie kosztów sądowych.
Zachodziły więc ustawowe przesłanki do przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych.
Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa orzeczono jak w postanowieniu.