Uzasadnienie
W dniu 5 maja 2005 r. K. M. wniosła o wymierzenie Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywny w związku z niewykonaniem przez ten organ wyroku z dnia 18 listopada 2004 r., podnosząc, iż od 1988 r. jest wprowadzana w błąd i mimo pisma wzywającego do podjęcia działania z dnia 18 marca 2005 r. brak jest reakcji ze strony Ministra.
Zobowiązany przez Sąd do zajęcia stanowiska Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w piśmie z dnia 10 czerwca 2005 r. wskazał, iż odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2004 r. sygn. akt VI SAB/Wa 3/04, zobowiązującym go do wydania decyzji w przedmiocie wniosku skarżącej K. M. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. z dn. [...] czerwca 1970 r. otrzymał wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności w dniu 23 maja 2005 r. Organ podniósł, iż dopiero po otrzymaniu wyżej wymienionego prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego mógł podjąć stosowne rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, co nastąpiło w dniu 8 czerwca 2005 r., gdyż została wydana decyzja. Zdaniem organu wniosek skarżącej K.M. w tej sytuacji jest bezprzedmiotowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przypis art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), przewiduje dwie sytuacje wymierzenia organowi grzywny, a mianowicie:
- - niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność,
- - bezczynność organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu.
Jak wynika z załączonych do niniejszej sprawy akt sprawy sygn. akt VI SAB/Wa 3/04 wyrokiem z dnia 18 listopada 2004 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi został zobowiązany do wydania decyzji w przedmiocie wniosku skarżącej K. M. z dnia 2 stycznia 2002 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. z dnia [...] czerwca 1970 r. Nr [...] w terminie 30 dni od daty uprawomocnienia się wyroku.
Jednocześnie z akt tych wynika, iż odpis prawomocnego orzeczenia z dnia 18 listopada 2004 r. wraz z uzasadnieniem został wysłany do organu wraz z aktami administracyjnymi w dniu 17 maja 2005 r.
Sąd administracyjny, oceniając zasadność skargi na niewykonanie wyroku, bierze pod uwagę stan istniejący w czasie jej wnoszenia. W sprawie niniejszej skarga została wniesiona w dniu 5 maja 2005 r., a w dacie tej Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie miał możliwości wykonania ww. wyroku, gdyż nie dysponował aktami administracyjnymi, jak również nie został mu doręczony prawomocny wyrok.
Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. 154 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może żądać od sądu administracyjnego wymierzenia grzywny po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Przepis ten nie określa charakteru prawnego ani trybu wnoszenia takiego wezwania. Należy więc przyjąć, że wezwanie, o którym mowa w tym przepisie, stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia sensu stricto, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi bez możliwości jej konwalidacji (vide Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją Tadeusza Wosia - Wydawnictwo Prawnicze LEXIS NEXIS - Warszawa 2005 r.)
Wprawdzie skarżąca podniosła, iż skierowała do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismo z dnia 18 marca 2005 r., wzywające do podjęcia działania, jednakże okoliczności tej nie udokumentowała.
Należy również przyjąć, że do wezwania do wykonania wyroku znajdują per analogiam zastosowanie postanowienia art. 52 § 4 ww. ustawy.
Stosownie do postanowień art. 52 § 4 in fine należy przyjąć, że wezwanie takie może być skierowane do organu po otrzymaniu przez organ prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.