Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy S. P. i A. P. złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosków oraz w oświadczeniach o stanie rodzinnym, majątku i dochodach sporządzonych na dwu urzędowych formularzach PPF skarżący podali, że znajdują się w trudnej sytuacji majątkowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów postępowania sądowego. Utrzymanie domu, zakup lekarstw i koszty żywności sprawiają, że świadczenie emerytalne skarżącego (1831 zł brutto), z którego utrzymuje się również skarżąca (małżonka), nie wystarczają na uiszczenie wymaganego wpisu od skargi. Skarżący załączyli do wniosku kopie dokumentów, z których wynika, że regularnie ponoszą znaczne wydatki na zakup lekarstw (faktury z I kw. 2009 r. na kwoty odpowiednio - 153 zł, 104 zł, 129 zł, 34 zł i 183 zł).
Skarżący posiadają mieszkanie o powierzchni 68 m² (współwłasność z sąsiadem) oraz domek o powierzchni 34 m² na działce 765 m². Nie mają żadnych oszczędności, jak też nie uzyskują jakichkolwiek innych dochodów, które mogłyby zostać przeznaczone na uiszczenie kosztów sądowych.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyżej określony warunek zasadności przyznania prawa pomocy został spełniony w niniejszej sprawie, albowiem skarżący wykazali, że nie są w stanie zgromadzić oszczędności, które mogłyby zostać wykorzystane na prowadzenie sprawy przed sądem administracyjnym. Zestawienie kwoty, jaką miesięcznie dysponują składający wniosek z tytułu otrzymywanego świadczenia emerytalnego ze stałymi niezbędnymi wydatkami (zakup żywności, uiszczenie opłat eksploatacyjnych gospodarstwa) dowodzi, że posiadane środki finansowe mogą wystarczyć skarżącym jedynie na pokrycie podstawowych, bieżących kosztów utrzymania. Wiek skarżący (85 lat i 78 lat), a także stan zdrowia sprawiają, że skarżący muszą się liczyć z koniecznością ponoszenia określonego rodzaju dodatkowych wydatków, które przyczyniają się do uszczuplenia posiadanych środków finansowych. Ponieważ wnioskujący o przyznanie prawa pomocy nie posiadają przedmiotów wartościowych, ani zgromadzonych oszczędności, nie jest możliwe, by w ten sposób pozyskane być mogły środki potrzebne na prowadzenie sprawy przed sądem.
Tak rozumiane względy nakazywały przyjąć, że składający wniosek nie mają możliwości samodzielnego wywiązania się z obowiązku poniesienia kosztów postępowania sądowego, co w świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. czyni złożony wspólnie wniosek usprawiedliwionym
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.