Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2009 roku, Nr [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we W. zobowiązał K. P., zamieszkałego przy ul. [...], [...] K., do poniesienia kosztów rekultywacji działki nr [...], obręb S. w kwocie 146 255, 84 zł w związku z jej zanieczyszczeniem w dniu [...] listopada 2006 roku.
Nadto Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we W. wskazał, iż wymienioną wyżej kwotę należy wpłacić w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji na rachunek Powiatu [...]. Stwierdził również, że w przypadku niezapłacenia zobowiązania w tym terminie będą naliczane odsetki za zwłokę.
W uzasadnieniu decyzji Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we W. stwierdził, że działka stanowi własność Skarbu Państwa. P. P. naruszając przepisy ruchu drogowego uderzył w cysternę należącą do M. P. doprowadzając do jej uszkodzenia, a tym samym wycieku oleju opałowego na teren działki nr [...], obręb S. W wyniku wypadku z cysterny wyciekło 1000 - 1500 litrów oleju opałowego do kanalizacji deszczowej z odpływem do rowu melioracyjnego. Sprawca zanieczyszczenia nie dysponował tytułem prawnym do terenu. Ponieważ zaniechanie natychmiastowych działań związanych z usunięciem skutków wypadku oraz rekultywacją zanieczyszczonego terenu mogło zwiększyć zakres skażenia środowiska Starosta Powiatu [...] wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] listopada 2006 roku, Nr [...] ustalającą zakres, sposób i termin rekultywacji zanieczyszczonego olejem opałowym gruntu - w szczególności w pasie rowu melioracyjnego na terenie działki nr [...] obręb [...], gmina K. Rekultywacja ternu wykonana została przez firmę P. z siedzibą przy ul. [...], [...] W. w okresie od [...] listopada 2006 roku do [...] stycznia 2007 roku.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 roku, Nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez K. P. utrzymał w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. z dnia [...] listopada 2009 roku podzielając zawarte w niej stanowisko.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł K. P. podnosząc zarzuty:
- 1. naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a. poprzez wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, jak również w sprawie, którą rozstrzygnięto już inną decyzją administracyjną,
- 2. art. 102 ust 1 pkt 6 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez uznanie, że spowodowanie kolizji drogowej jest tożsame ze spowodowaniem zanieczyszczenia w sytuacji, gdy za zanieczyszczenie odpowiada podmiot przewożący olej opałowy,
- 3. art. 108 ustawy Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu,
- 4. art. 6, art. 7, art. 8, art. 11 i art. 77 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasady określone w tych przepisach.
W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zadaniem Sądu za zasadny uznać należy zarzut, iż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji dotknięte są wadą skutkującą koniecznością stwierdzenia ich nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W przedmiotowej sprawie zaistniała sytuacja opisana w tym przepisie.
Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 roku, Nr [...] Starosta Powiatu [...] zobowiązał K. P. do poniesienia kosztów rekultywacji gruntu. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż jest on sprawcą kolizji drogowej, w wyniku której doszło do wycieku oleju. Na skutek odwołania wniesionego przez K. P. decyzją z dnia [...] czerwca 2007 roku, Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. uchyliło w całości decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] kwietnia 2007 roku, Nr [...] i umorzyło postępowanie administracyjne w sprawie poniesienia kosztów rekultywacji przez K. P. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium
Odwoławcze stwierdziło, że odpowiedzialnym za zanieczyszczenie jest przewoźnik. Decyzja ta stała się ostateczna.
Po wydaniu powyższej decyzji wydawane były kolejne decyzje. Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 roku, Nr [...] Wojewoda [...] zobowiązał do poniesienia kosztów rekultywacji kierowcę cysterny. Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 roku, Nr [...] Minister Środowiska uchylił decyzję Wojewody i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia wskazując, iż koszty rekultywacji winien ponieść właściciel przedsiębiorstwa transportowego. Decyzją z dnia [...] września 2008 roku, Nr [...] Wojewoda [...] zobowiązał do poniesienia kosztów rekultywacji właściciela przedsiębiorstwa transportowego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 roku, Nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 roku i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż to K. P. jest sprawcą zanieczyszczenia gruntu.
W konsekwencji Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] listopada 2010 roku zobowiązał K. P. do poniesienia kosztów rekultywacji zanieczyszczonego gruntu, a decyzja ta została utrzymana w mocy przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 roku.
Z powyższego wynika, że w dniu [...] kwietnia 2007 roku wydana została ostateczna decyzja stwierdzająca, iż to nie K. P. jest zobowiązany do poniesienia kosztów rekultywacji zanieczyszczonego gruntu. Następnie wszczęto postępowanie w celu nałożenia obowiązku poniesienia tych kosztów przez kierowcę cysterny oraz właściciela firmy transportowej, które również zostało umorzone. Po tym umorzeniu po raz kolejny wszczęto postępowanie w nałożenia obowiązku poniesienia kosztów rekultywacji gruntu przez K. P. Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2009 roku oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 roku zapadły w sprawie, która została już rozstrzygnięta decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] czerwca 2007 roku, Nr [...].
Tożsamość sprawy ma miejsce wówczas, gdy występują te same podmioty, ten sam przedmiot i ten sam stan prawny w nie zmienionym stanie faktycznym.
Zaskarżona decyzja dotyczy tej samej osoby, co decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Ten sam jest również stan faktyczny. Tożsamy jest również stan prawny. Abstrahując od trafności poglądu Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, iż to skarżący winien zostać obciążony kosztami rekultywacji terenu, stwierdzić należy, iż ponowne prowadzenie postępowania i wydanie decyzji nakładającej na K. P. obowiązek poniesienia kosztów rekultywacji terenu wymagałoby wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] czerwca 2007 roku, Nr [...]. Bez wyeliminowania tej decyzji, wydawanie kolejnej decyzji nakładającej na K. P. obowiązek poniesienia kosztów rekultywacji terenu jest niedopuszczalne. Decyzja taka będzie bowiem obarczona uchybieniem skutkującym stwierdzeniem jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.
Wobec zaistnienia przesłanek do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji niecelowe jest, zdaniem Sądu, odnoszenie się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze.
Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.