Uzasadnienie
/Sygn. akt IV SA/Wa 986/05
Uzasadnienie
Skarżący E. W. i E. A., w dniu 6 kwietnia 2005r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty Powiatowego w W. po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2003r. (sygn. akt II SA 3824/01 – 3825/01) uchylającym decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] października 2001r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatowego w W. z dnia [...] sierpnia 2001r. nr [...]. Pismem z dnia 4 maja 2005r., precyzującym skargę, skarżący wnieśli o wymierzenie organowi administracji grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym akt administracyjny strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zatem wymogiem dopuszczalności skargi wnoszonej na podstawie powołanego wyżej przepisu jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu administracji do wykonania wyroku sądu.
Ponieważ w aktach sprawy brak było dokumentu potwierdzającego dopełnienie przez skarżących warunku, o którym mowa w art. 154 § 1 powołanej ustawy, Sąd pismem z dnia 18 sierpnia 2005r. wezwał skarżących do wykazania, iż przed wniesieniem skargi z dnia 6 kwietnia 2005r. wezwali na piśmie Starostę Powiatowego w W. do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2003r.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w dniu 31 sierpnia 2005r., skarżący złożyli pismo, w którym podali, iż wielokrotnie pisemnie informowali organy odwoławcze o niewykonaniu przez Starostę wyroku NSA.
W ocenie Sądu, z przedstawionej informacji nie wynika by skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wezwali na piśmie Starostę Powiatowego w W. do wykonania przedmiotowego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zatem w świetle art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga E. W. i E. A. jest niedopuszczalna i jako taka, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy, podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.