Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w przypadkach przewidzianych w ustawie (w Dziale VII), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem. W art. 271 – 273 wskazane są okoliczności, uzasadniające wznowienie. Otóż, zgodnie ze wskazanymi przepisami, można żądać wznowienia postępowania, jeżeli:
- 1) w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia,
- 2) strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania,
- 3) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie,
- 4) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym,
- 5) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.
Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy postawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277). Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać m. in. wskazanie podstawy wznowienia i okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia (art. 279 ustawy).
W niniejszej sprawie, skarżący wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2002 r., sygn. akt II SAB 149/02 i II SA 2413/02, w dniu 5 maja 2005 r. Skarżący zwrócili się wznowienie postępowania sądowego, gdyż ich zdaniem, ww. wyrok z dnia 13 listopada 2002 r. został wydany na podstawie sfałszowanych dokumentów złożonych przez Gminę W. Skarżący stwierdzili m. in., że Sąd uznając, że Burmistrz Gminy W wprowadził zmiany w ewidencji gruntów już 25 maja 2000 r., "został oszukany". Dokumenty złożone przez pełnomocnika Gminy, były w ocenie skarżących, sfałszowane.
Zauważyć należy, że takie same argumenty, jakie podnieśli skarżący w skardze o wznowienie (wniesionej w dniu 5 maja 2005 r.), podnosili już w piśmie z dnia 18 marca 2004 r. skierowanym do Burmistrza Gminy W. oraz do wiadomości NSA (karta nr 44 akt sądowych w sprawie o sygn. II SAB 149/02 i II SA 2413/02). W piśmie tym skarżący również stwierdzili, że nieprawdą jest, że zmiany w ewidencji gruntów zostały dokonane w dniu 25 maja 2000 r., jak to stwierdza Sąd w wyroku z dnia 13 listopada 2002 r. Stwierdzili, że Sąd – przy wydawaniu wyroku - oparł się na sfałszowanych przez Urząd Gminy dokumentach.
Sąd, rozpatrując skargę o wznowienie postępowania, zobligowany jest – stosownie do treści art. 280 § 1 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zbadać, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci.
W niniejszej sprawie, przyjmując nawet, że skarżący wskazali ustawową przesłankę wznowienia - a mianowicie wydanie wyroku NSA na podstawie sfałszowanych dokumentów przez Urząd Gminy, to jednak skarga ta wniesiona została z przekroczeniem trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 277 cytowanej ustawy. Jak wcześniej wspomniano, skarżący już w piśmie z dnia 18 marca 2004 r., powoływali się na te same argumenty, co w skardze o wznowienie postępowania z dnia 5 maja 2005 r.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 277 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.