Uzasadnienie
R. J. po wezwaniu go do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie w wysokości 100 zł, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF z dnia 21 czerwca 2013 r., oraz informacji i dokumentów nadesłanych w dniu 15 lipca 2013 r. wynika, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie. Jest osobą schorowaną, nie może podjąć pracy, posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Jest współwłaścicielem domu o pow. 192 m2 i współwłaścicielem działki o pow. 2 ha. Nie posiada oszczędności pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Oświadczył, że nie ponosi opłat związanych z utrzymaniem mieszkania, ponieważ mieszka w budynku gospodarczym, nie ma wody ani światła, nie korzysta z mediów. Oświadczył także, że większość czasu spędza w szpitalach, gdzie ma darmowe wyżywienie i opiekę lekarską ora zapewnione noclegi. Z decyzji o ustaleniu prawa do renty na dalszy okres z dnia [...] lipca 2013 r. wynika, że wysokość renty skarżącego wynosi od 1 lipca 2013 r. 1754 zł, świadczenie zmniejsza się z tytułu potrąceń świadczeń alimentacyjnych i innych potrąceń, tj. 1052,47 zł. Od dnia 1 lipca 2013 r. wysokość świadczenia do wypłaty wynosi miesięcznie 410,78 zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.
W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę dane zawarte we wniosku, należało stwierdzić, że obowiązek pokrycia kosztów postępowania przekracza finansowe możliwości skarżącego. Biorąc pod uwagę wysokości dochodu z tytułu renty (skarżący otrzymuje świadczenie – po dokonaniu wszelkich potrąceń - w wysokości 410,78 zł), sytuację życiową i majątkową, należało uznać, że nie jest on w stanie poczynić oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na uiszczenie kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika procesowego z wyboru. Z tych względów uznano, że skarżący spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.