Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. G. M. (dalej jako skarżący) wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta L. z dnia 25 lutego 2014 r., nr XLVIII/345/2014 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działania Dyrektora Miejskiego Ośrodka w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność.
Na wstępie należy wskazać, że stosownie do przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1647, dalej jako p.u.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 2 § 1 p.u.s.a., kontrola wykonywana przez sądy administracyjne jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej.
Z kolei, zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (test jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm., dale jako p.p.s.a.), kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na akty lub czynności wymienione enumeratywnie (katalog zamknięty) w art. 3 § 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez skarżącego jest uchwała Rady Miasta L. z dnia 25 lutego 2014 r., nr XLVIII/345/2014, dotycząca rozpatrzenia skargi na działania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy w L. Podstawą prawną uchwały jest art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako k.p.a.). Zaskarżona uchwała została zatem podjęta w trybie postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski". Przedmiotem wskazanego trybu, w myśl art. 227 k.p.a., może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Załatwienie skargi następuje zaś na podstawie art. 238 § 1 k.p.a. poprzez zawiadomienie osoby wnoszącej skargę o sposobie jej załatwienia i ma charakter czynności o charakterze materialno-technicznym.
Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powszechnej nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych. Co prawda art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wymienia wśród aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego "czynności z zakresu administracji publicznej", do których zaliczyć należy również czynności materialno-techniczne, ale jednocześnie ogranicza właściwość sądów administracyjnych jedynie do czynności faktycznych kreujących uprawnienia lub nakładających obowiązki wynikające z przepisów prawa. Natomiast zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a., nie ma charakteru materialno-prawnego. Oznacza to, że na jego podstawie nie jest możliwe uzyskanie uprawnienia bądź nałożenie obowiązku.
Należy ponadto stwierdzić, że załatwienie skargi wnoszonej w trybie art. 227 i następnych k.p.a., w drodze uchwały rady gminy tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, nie daje podstaw do złożenia skargi na tę uchwałę do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm., dalej jako u.s.g.). Nadanie załatwieniu skargi postaci uchwały rady gminy nie powoduje bowiem zmiany jego charakteru. Z kolei art. 101 ust. 1 u.s.g. stanowi wprost, że zaskarżeniu podlega jedynie uchwała rady gminy, która narusza interes prawny skarżącego lub jego uprawnienie.
Dodać należy, że nadanie w niniejszej sprawie załatwieniu skargi na działania Dyrektora Ośrodka Pomocy w L. formy uchwały wynikało z charakteru kolegialnego organu rozpatrującego złożoną przez skarżącego skargę.
Niedopuszczalna jest zatem skarga w niniejszej sprawie na uchwałę Rady Miasta L. w przedmiocie rozpatrzenia skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a., na działania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy w L. Należało ją zatem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić, co orzeczono na wstępie.