Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 lutego 2010 r. H. M. wniosła skargę na niewykonanie wydanego w sprawie z jej skargi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 czerwca 2009r., sygn. akt III SA/Wr 704/08 uchylającego decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
Na zarządzenie Sędziego z dnia 7 kwietnia 2010 r. skarżąca została wezwana, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwała na piśmie właściwy organ administracyjny do wykonania wyroku. Przy czym, w wezwaniu pouczono skarżącą, że niewykazanie powyższego spowoduje odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłała plik dokumentów, które jednak nie stanowią odpowiedzi na wezwanie Sądu. Skarżąca nie przedstawiła wymaganego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Zatem, warunkiem skutecznego wniesienia skargi na niewykonanie wyroku jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca, w zakreślonym przez Sąd terminie, nie usunęła braków formalnych wniesionej skargi w postaci złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwała właściwy organ do wykonania wyroku Sądu z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 704/08. W odpowiedzi na wezwanie nadesłała jedynie pisma, z których żadne nie jest wezwaniem, o jakim stanowi art. 154 § 1 p.p.s.a.
W tej sytuacji skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.