Uzasadnienie
Piętnastoma odrębnymi wnioskami z dnia[...], adresowanymi do D. Instytucji Pośredniczącej (dalej: organ, DIP), Ośrodek Rozwoju Gospodarczego ORG sp. z o.o. z/s w L. (dalej: strona, skarżąca) zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:
- 1) wniosek 1: Dokumentacja aplikacyjna dotycząca projektu pn. "Utworzenie Parku Biznesu wraz z inkubatorem przedsiębiorczości dla branży ICT; numer wniosku RPDS.01.03.02-02-0011/16 - wersja pierwotna i ostateczna (po korektach) wraz z korespondencją dotyczącą korekty formalnej oraz merytorycznej.
- 2) wniosek 2: Dokumentacja aplikacyjna dotycząca projektu pn. "Przebudowa i wyposażenie Uniwersyteckiego Inkubatora Przedsiębiorczości jako wsparcie kreowania i rozwoju przedsiębiorstw na D."; numer wniosku [...]- wersja pierwotna i ostateczna (po korektach) wraz z korespondencją dotyczącą korekty formalnej oraz merytorycznej.
- 3) wniosek 3: Wyciąg z dokumentacji aplikacyjnej dotyczącej projektu pn. "Stworzenie infrastruktury przeznaczonej dla przedsiębiorców z sektora MŚP w Gminie S.", numer wniosku [...] obejmujący poniższe załączniki do wniosku o dofinansowanie:
- a. Planowane wydatki (zgodnie z załącznikiem Excel "1.3 AB Planowane wydatki"),
- b. Kosztorys budowlany / inwestorski.
- 4) wniosek 4: Wyciąg z dokumentacji aplikacyjnej dotyczącej projektu pn. "Budowa budynku wraz z niezbędną infrastrukturą i wyposażeniem celem utworzenia Inkubatora Przedsiębiorczości E-SPORTU przy ul. [...] we W.", numer wniosku [...] obejmujący poniższe załączniki do wniosku o dofinansowanie:
- a. Planowane wydatki (zgodnie z załącznikiem Excel"1.3 AB Planowane wydatki"),
- b. Kosztorys budowlany / inwestorski.
- 5) wniosek 5: Wyciąg z dokumentacji aplikacyjnej dotyczącej projektu pn. " Wsparcie przedsiębiorców sektora MŚP dzięki utworzeniu nowoczesnego D. Inkubatora Druku 3D we W.", numer wniosku [...] obejmujący poniższe załączniki do wniosku o dofinansowanie:
- a. Planowane wydatki (zgodnie z załącznikiem Excel "1.3 AB Planowane wydatki"),
- b. Kosztorys budowlany / inwestorski.
- 6) wniosek 6: Dokumentacja aplikacyjna dotycząca projektu pn. "Park i Inkubator Przedsiębiorczości w R.", numer wniosku [...] - wersja pierwotna i ostateczna (po korektach) wraz z korespondencją dotyczącą korekty formalnej oraz merytorycznej.
- 7) wniosek 7: Dokumentacja aplikacyjna dotycząca projektu pn. "inQube Lab -Uniwersytecki Inkubator Przedsiębiorczości", numer wniosku [...] - wersja pierwotna i ostateczna (po korektach) wraz z korespondencją dotyczącą korekty formalnej oraz merytorycznej.
- 8) wniosek 8: Dokumentacja aplikacyjna dotycząca projektu pn. " Utworzenie Inkubatora Technologii Kosmicznych w obiekcie poprzemy słowy m W. Parku Technologicznego", numer wniosku [...] - wersja pierwotna i ostateczna (po korektach) wraz z korespondencją dotyczącą korekty formalnej oraz merytorycznej.
- 9) wniosek 9: Wyciąg z dokumentacji aplikacyjnej dotyczącej projektu pn. "Utworzenie Średzkiego Inkubatora Przedsiębiorczości - I Etap", numer wniosku [...] obejmujący poniższe załączniki do wniosku o dofinansowanie:
- a. Planowane wydatki (zgodnie z załącznikiem Excel "1.3.1 B Planowane wydatki"),
- b. Kosztorys budowlany / inwestorski.
- 10) wniosek 10: Wyciąg z dokumentacji aplikacyjnej dotyczącej projektu pn. "Akademia nowoczesnego przedsiębiorcy Inkubator Przedsiębiorczości w Gminie S.", numer wniosku [...] obejmujący poniższe załączniki do wniosku o dofinansowanie:
- a. Planowane wydatki (zgodnie z załącznikiem Excel "1.3.1 B Planowane wydatki"),
- b. Kosztorys budowlany / inwestorski.
- 11) wniosek 11: Dokumentacja aplikacyjna dotycząca projektu pn. "Rozwój infrastruktury służącej wsparciu MMŚP we W. poprzez utworzenie kompleksu nowoczesnych inkubatorów przedsiębiorczości", numer wniosku [...] - wersja pierwotna i ostateczna (po korektach) wraz z korespondencją dotyczącą korekty formalnej oraz merytorycznej.
- 12) wniosek 12: Wyciąg z dokumentacji aplikacyjnej dotyczącej projektu pn. "Utworzenie i prowadzenie kompleksu inkubatorów przedsiębiorczości w L.", numer wniosku [...] obejmujący poniższe załączniki do wniosku o dofinansowanie:
- a. Planowane wydatki (zgodnie z załącznikiem Excel "1.3 B Planowane wydatki"),
- b. Kosztorys budowlany/ inwestorski.
- 13) wniosek 13: Dokumentacja aplikacyjna dotycząca projektu pn. "Utworzenie infrastruktury przeznaczonej dla przedsiębiorców K., Z. i Z." numer wniosku [...] - wersja pierwotna i ostateczna (po korektach) wraz z korespondencją dotyczącą korekty formalnej oraz merytorycznej.
- 14) wniosek 14: Dokumentacja aplikacyjna dotycząca projektu pn. "Budowa inkubatora przedsiębiorczości wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu w Strefie Aktywności Gospodarczej w S.", numer wniosku [...] - wersja pierwotna i ostateczna (po korektach) wraz z korespondencją dotyczącą korekty formalnej oraz merytorycznej.
- 15) wniosek 15: Dokumentacja aplikacyjna dotycząca projektu pn. "Przebudowa i adaptacja budynku poprzemysłowego na potrzeby utworzenia D. Inkubatora Przedsiębiorczości ICT w B.", numer wniosku [...] - wersja pierwotna i ostateczna (po korektach) wraz z korespondencją dotyczącą korekty formalnej oraz merytorycznej.
Organ pismem z dnia [...] zawiadomił stronę, że nie posiada gotowego do udostępnienia zbioru dokumentów żądanych przedmiotowym wnioskiem.. Udostępnienie zaś wszystkich żądanych przez wnioskodawcę informacji wymaga szeregu czasochłonnych czynności, tj. sięgnięcia do dokumentacji źródłowej, dokonania analizy dokumentacji w celu wybrania informacji niezbędnych do realizacji wniosku, dokonania ewentualnej anonimizacji oraz usunięcia danych prawnie chronionych, dokonania segregacji i podziału według wskazanych we wniosku kryteriów. Tym bardziej, że zakres wniosku jest szeroki czasowo - obejmuje bowiem projekty realizowane na przestrzeni 5 lat i dotyczy dużej liczby dokumentów. Z tego powodu, stosownie do treści art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: u.d.i.p.), wyznaczył nowy termin na rozpatrzenie ww. wniosków, wskazując dzień [...].
Jednocześnie organ wskazał, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną. Wobec tego, stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1u.d.i.p. wezwał stronę do wykazania w terminie 14 dni, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pouczył tez,że w razie braku odpowiedzi we wskazanym terminie, podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej samodzielnie dokona oceny, czy w sprawie występuje szczególny interes publiczny.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie organu, strona w piśmie z dnia [...] stwierdziła, że żądana przez nią informacja publiczna nie stanowi informacji przetworzonej. Podniosła,że żądane przez nią dokumenty stanowią tylko wyciągi z już istniejącej dokumentacji i nie wymagają od organu żadnych działań związanych z ich analizą czy też zestawieniem, nie są to także jakieś złożone czy wysoce analityczne informacje. Według strony, nie ulega wątpliwości, że mamy do czynienia z informacją prostą, albowiem jej zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem.
Jednocześnie strona wskazała, że przykładem uznania istnienia interesu publicznego w udzieleniu informacji przetworzonej jest sytuacja, gdy informacje mogą bezpośrednio potwierdzić istnienie jednoznacznie nieprawidłowości w działaniu sfery publicznej bądź informacje pozwalają na stworzenie propozycji poprawy działalności instytucji, jak jest w niniejszej sprawie. Taka właśnie sytuacja występuje w niniejszej sprawie. Z uwagi bowiem na fakt zamieszczenia w regulaminie konkursu zapisów sprzecznych z zapisami rozporządzenia GB ER oraz artykułu 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), jak również dokonaniem wyboru w konkursie tylko i wyłącznie podmiotów publicznych, ze szczególnym uwzględnieniem spółki należącej do województwa, zachodzi konieczność sprawdzenia poprawności działań związanych z oceną wniosków, a co za tym idzie sprawdzenia wniosków w zakresie objętym wnioskami.
Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1980r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 735; dalej: k.p.a.) oraz art. 16 i 17 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 2176; dalej: u.d.i.p.), po rozpatrzeniu 15 wniosków strony z dnia [...] o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie wniosków o dofinansowanie i dokumentacji składanych przez osoby trzecie organ odmówił udostępnienia stronie informacji publicznej w zakresie wskazanym w powyższych 15 wnioskach.
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ stwierdził, że jako dysponent środków unijnych jest odpowiedzialny za wdrażanie zadań w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D., realizujący zadania publiczne jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Uznał też, że żądane przez wnioskodawcę dane mieszczą się w definicji informacji publicznej, o której mowa w art. 1 u.d.i.p.. Natomiast strona jako osoba prawna - zgodnie z art. 2 u.d.i.p. - jest uprawniona do żądania informacji w trybie ustawy o dostępnie do informacji publicznej, skoro o taką informację może ubiegać się każdy, zarówno osoby fizyczne jak i prawne.
Następnie DIP dokonała analizy zakresu żądań strony. W odniesieniu do poszczególnych pozycji zawartych we wszystkich 15 wnioskach ustalono, że zakres wniosków jest szeroki czasowo - obejmuje bowiem projekty realizowane na przestrzeni 5 lat i dotyczy dużej liczby dokumentów. Co więcej, odszukanie wnioskowanych dokumentów będzie związane z analizą i poszukiwaniem nie tylko początkowej wersji dokumentów aplikacyjnych, ale też ostatecznej ich wersji, a te na przestrzeni realizacji poszczególnych projektów mogły w wybranych przypadkach zmieniać się kilkakrotnie w zależności od realiów danego projektu. Dodatkowo korespondencja dotycząca poprawy wniosku niejednokrotnie obejmuje wymianę kilku pism na przestrzeni kilkunastu miesięcy a nawet w toku realizacji projektu.
Ponadto organ stwierdził,że nie posiada gotowego do udostępnienia zbioru dokumentów żądanych przez stronę. Udostępnienie wszystkich żądanych przez stronę wymaga szeregu czasochłonnych czynności, tj. sięgnięcia do dokumentacji źródłowej — każdy z projektów obejmuje kilka segregatorów (każdy z segregatorów liczy około 500 kart), dokonania analizy dokumentacji w celu wybrania informacji niezbędnych do realizacji wniosku, dokonania ewentualnej anonimizacji oraz usunięcia danych prawnie chronionych, dokonania segregacji i podziału według wskazanych we wniosku kryteriów. Tym bardziej, że zakres wniosku jest szeroki czasowo - obejmuje bowiem ponad 5 lat i dotyczy dużej liczby dokumentów.
Tym samym, udostępnienie żądanych we wniosku danych, nie będzie polegać wyłącznie na prostej czynności materialno-technicznej i nie jest pozbawione konieczności przetworzenia informacji prostych. Czynności, do których zobligowana byłby organ, wymagają zaangażowania dodatkowych sił i środków w celu wykonania żądanego przez stronę zestawienia. Oznacza to po stronie DIP konieczność pewnego intelektualnego zaangażowania w weryfikację przetwarzanego zasobu informacyjnego. Efektem wymienionych działań jest wytworzenie jakościowo nowej informacji i to specjalnie na potrzeby strony, co wskazuje, że żądanie obejmuje swym zakresem informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
W tym zakresie organ wskazał,że Informacja przetworzona wymaga podjęcia określonego działania przez organ w odniesieniu do odpowiedniego zbioru informacji będącego w jego posiadaniu, z którego to zbioru uzyskana zostanie informacja publiczna. Przetworzenie informacji wiąże się z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji i przeprowadzeniem przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny.
Wobec powyższego, zdaniem organu strona nie wykazała szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanych informacji. Z tego powodu DIP samodzielnie dokonała oceny czy w sprawie występuje szczególny interes publiczny. Po zbadaniu sprawy organ również nie dopatrzył się istnienia takiego interesu. W ocenie organu, istota oraz charakter żądanych informacji wskazują, że zrealizowanie wniosku nie będzie skutkowało uzyskaniem przez stronę realnego wpływu na funkcjonowanie DIP, w tym na usprawnienie jego działania oraz organizację pracy, zatem udostępnienie informacji nie będzie służyło interesowi publicznemu.
Według organu, z treści pisma strony z dnia [...] wynika, że chciała ona przeprowadzić audyt prawidłowości działania DIP, a nie jest organem uprawnionym do takiego rodzaju działań.
Ponadto – zdaniem organu - Istnieje ryzyko, że żądane przez stronę informacje mają służyć realizacji jej prywatnych interesów. Strona złożyła bowiem w ramach konkursu o numerze [...], wniosek o dofinansowanie projektu o numerze [...], który uzyskał ocenę negatywną. Natomiast skarga wniesiona przez stronę w związku z ww. negatywną oceną, została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wr 528/21. Tymczasem strona wniosła o udostępnienie dokumentów aplikacyjnych dotyczących projektów, które zostały wybrane do dofinansowania w naborze, który rządził się podobnymi zasadami, jak konkurs o numerze [...].
Wobec tego strona, wnosząc o udzielenie jej żądanych informacji w trybie dostępu do informacji publicznej, chciała - w ocenie organu - uzyskać informacje jedynie celem zaspokojenia swoich indywidualnych, prywatnych potrzeb, tj. w celach innych niż wskazywane w orzecznictwie sądów administracyjnych jako uzasadniające udostępnianie obywatelom informacji przez organy w trybie dostępu do informacji publicznych. Powyższe stanowi nadużycie prawa do uzyskania informacji publicznej.
Końcowo organ I instancji stwierdził, że skoro żądane przez stronę informacje mają charakter informacji przetworzonych, to prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Strona nie wykazała, że posiada legitymację do uzyskania informacji przetworzonej. Również organ nie dopatrzył się szczególnie istotnego interesu publicznego.
Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (zatytułowany odwołanie), w którym zaskarżyła w całości decyzję organu I instancji i jednocześnie wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji w całości oraz udostępnienie informacji publicznej w zakresie wnioskowanych przez nią pytań........................
W uzasadnieniu środka odwoławczego strona podjęła polemikę ze stanowiskiem organu w zakresie jego uznania,że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną. Podniosła,że jako beneficjent w postępowaniu sądowym przed WSA, zaś później przed NSA, może zainicjować orzeczenie stwierdzenia nieważności zapisów Regulaminu jako niezgodnych z przepisami prawa, jest jednocześnie podmiotem kontrolującym działalność DIP, a poprzez swoje kontrolne działania z pewnością przyczynia się do lepszej ochrony interesu publicznego.
Według strony,konieczność wykazania przez nią szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji nie oznacza zwolnienia podmiotu, do którego kierowany jest wniosek, z obowiązku analizy powyższej ustawowej przesłanki na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy. Jeśli, w ocenie organu, wnioskodawca nie wykazał istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, w decyzji odmownej musi być szczegółowe uzasadnienie w tym zakresie, tj. to organ musi wykazać nieistnienie tej przesłanki po stronie wnioskodawcy. W niniejszej zaś sprawie DIP nie rozważył wydając decyzję, w jaki korzystny - z punktu widzenia społeczeństwa i funkcjonowania aparatu administracyjnego - sposób mogą zostać wykorzystane przez stronę przetworzone informacje, oraz czy korzyści te przeważają nad zaabsorbowaniem organu w przetworzenie informacji.
Zdaniem strony odwołującej się, żądana przez nią przez informacja nie byłaby wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez DIP danych i wyodrębnienia informacji w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, jak również nie była wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu. Nie była zatem informacją przetworzoną i w związku z tym nie wymagała wykazania występowania interesu publicznego.
Według strony, w niniejszej sprawie po stronie organu nie wystąpiły tak znaczne nakłady pracy pozwalające na uznanie, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną, bowiem wnioskowane dokumenty nie wymagały żadnych nadzwyczajnych (z punktu widzenia działalności jednostki) analiz czy przetworzeń, znajdowały się w jednym miejscu, były uporządkowane i podzielone, część z nich znajdowała się także w systemach komputerowych. Działalność związana z przyznawaniem i wydatkowaniem dotacji jest podstawowym działaniem organu, stąd też i żądane informacje były na bieżąco przetwarzane przez DIP i ich udostępnienie nie wymagało podejmowania przez nią żadnych pobocznych i istotnych czynności.
Wobec tego złożone wnioski, jako związane z podstawową działalnością organu, bynajmniej nie stanowiły jego paraliżu, zaś okoliczność rzekomej ilości czynności stała się "pretekstem" m.in. do uniemożliwienia kontroli prawidłowości działalności organu, czemu właśnie istota informacji publicznej miała służyć.
Organ decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W motywach decyzji ostatecznej organ stwierdził, że nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska co do kwalifikacji żądanych informacji i podtrzymał stanowisko w zakresie niewykazania przez stronę, że posiada ona szczególny interes publiczny. Według organu udostępnienie powyższych danych nie wpłynie na poprawę usprawnienia wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego, także nie będzie miało realnego znaczenia dla funkcjonowania jego struktur. Według organu strona nie ma obiektywnych możliwości spowodowania wykorzystania żądanych informacji dla poprawy funkcjonowania struktur DIP. Strona nie wyjaśniła, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania DIP, a ogranicza się jedynie do przeprowadzenia kontroli legalności działania DIP, który dokonał oceny każdego z wniosków o dofinansowania składanych w czterech naborach, przeprowadzanych w latach 2016-2021`w ramach Osi priorytetowej 1 Przedsiębiorstwa innowacje., Działania 1.3. Rozwój przedsiębiorczości, Poddziałania1.3.1. oraz 1.2.3.
Ponadto strona nie ma możliwości wykorzystania uzyskanych informacji dla dobra ogółu, w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Co więcej strona w żaden sposób nie wykazała, że uzyskane informacje publiczne wykorzysta dla dobra ogółu, ani w jaki sposób to uczyni.
Organ zauważył, że cześć projektów, o które pyta strona zostały już zrealizowane i rozliczone, pozostałe są na różnych etapach realizacji i zaawansowania prac, przy czym jakakolwiek zmiana zakresu projektów poprzez rozszerzenie ich zakresu lub zwiększenie wydatków na obecnym etapie nie jest dopuszczalne przez ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020.
Zdaniem organu, nie można także tracić z pola widzenia faktu, że strona złożyła wniosek o dofinansowanie w naborze nr[...]. Wbrew warunkom regulaminu konkursu strona uwzględniła w projekcie wydatek określony jako "Alternatywne instalacje zasilające (np. panele słoneczne, pompy ciepła itd.)" i określił jego wysokość na kwotę 212.175 zł. W trakcie trwania oceny ww. wniosku DIP wezwała wnioskodawcę do poprawy wniosku, wskazując, że ww. wydatek ujęty w załączniku do wniosku o finansowanie planowane wydatki w tabeli P.3 pod pozycją 87 winien być usunięty. Finalnie projekt strony otrzymał ocenę negatywną, od której strona odwołała się,zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wr 528/21 oddalił skargę wobec powyższego, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie dopatrzył się naruszenia prawa w zakresie warunków przyznawania dofinansowania określonych w regulaminie naboru, trudno zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że przeprowadzenie przez niego kontroli dokumentacji żądanej w ramach 15 wniosków i dotyczącej 15 innych wnioskodawców, którzy aplikowali o środki w czterech naborach, w jakikolwiek sposób pozwoli mu na jak wskazał wnioskodawca "stworzenie propozycji poprawy działalności instytucji" skoro teza wnioskodawcy nie została potwierdzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjne we W. w postępowaniu sądowo-administracyjnym.
Wobec powyższego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy DIP doszła do wniosku, że żądane przez stronę informacje mają charakter informacji przetworzonych, a w niniejszej sprawie nie występuje szczególny interes publiczny. Ponadto z uwagi na spór pomiędzy organem, a stroną dotyczącą negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie jej projektu, prawdopodobne jest, że strona żądając przedmiotowych informacji kieruje się własnym interesem, a nie interesem publicznym.
Decyzja ostateczna stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., w której skarżąca wniosła o: 1/ uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] o sygn. nr [...] oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia;
2/ zasądzenie na jej rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarga oparta została na zarzutach naruszenia przepisów:
- - art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają przesłanki ograniczania konstytucyjnego prawa do informacji, poprzez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na ograniczeniu konstytucyjnego prawa, które to ograniczenie nie spełnia przesłanek konieczności i proporcjonalności, a ponadto nie znajduje uzasadnienia w potrzebie ochrony wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP wartości prawnie chronionych;
- - art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w zakresie, w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona;
- - art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona w niniejszej sprawie.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że stanowisko organu polegające na zrealizowaniu wniosku jako elementu koniecznego do podjęcia działań związanych z analizą kilku segregatorów do każdego z wniosków, jest błędne, zaś zakres planowanych przez organ czynności całkowicie zbędny. Zaznaczono, że wniosek dotyczył de facto tylko jednego załącznika w formie Exel oraz jednego dokumentu, nie zaś jak przyjmuje to organ całej dokumentacji aplikacyjnej. Według strony skarżącej, zaprezentowane przez organ stanowisko rodzi przypuszczenie, że organ celowo wskazał na rzekomy zakres czynności niezbędnych do podjęcia, celem sztucznego mnożenia działań, a tym samym próby wykazania wystąpienia informacji przetworzonej, a w ślad za tym konieczności wykazania dalszych przesłanek w zakresie interesu publicznego.
Zdaniem strony skarżącej, w treści decyzji organ przerzucił całość negatywnych konsekwencji związanych z odmową udzielenia informacji publicznej na skarżącą, nie dokonując jednocześnie obligatoryjnych czynności na nim ciążących. Podkreślono jednocześnie, że strona żądane informacje chce wykorzystać w partykularnym własnym interesie, pomijając całkowicie okoliczność specyfiki tego danego projektu i jego roli dla społeczności lokalnej, skupiając się jednocześnie na tym, iż strona nie wykazała w jaki sposób chce wykorzystać informacje dla ochrony interesu publicznego czy też poprawy funkcjonowania DIP. Tymczasem w treści złożonych wyjaśnień strona jasno wskazała, że informacje mogą bezpośrednio potwierdzić istnienie nieprawidłowości w działaniu DIP. Strona nie mogła zatem wprost wskazać, jak obecnie podnosi organ, w jaki sposób chce ulepszyć jego działanie, nie mając pewności czy nieprawidłowości wystąpiły i jakiego są one rodzaju. Żądanie tego typu wydaje się być przedwczesne w okolicznościach niniejszej sprawy.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko organu w sprawie wraz z uzasadniająca je argumentacją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Kognicja sądu administracyjnego ogranicza się wyłącznie do badania legalności zaskarżonych aktów administracyjnych, rozumianej jako zgodność z przepisami prawa materialnego i procesowego, o czym stanowi przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U.2021, poz.137). Z przepisu tego wynika zasada, według której sąd administracyjny nie rozstrzyga spraw administracyjnych należących do kompetencji organów administracji publicznej, a jedynie kontroluje legalność ich aktów i czynności. Natomiast uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) zwanej dalej p.p.s.a. Wskazać również należy, że rozstrzygając daną sprawę, sąd administracyjny nie jest skrępowany wyartykułowanymi w skardze zarzutami i sformułowanymi w niej wnioskami, lecz ocenia ją w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy, o czym stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a.
Oceniając zatem wyłącznie pod takim kątem zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że nie jest ona obarczoną żadną wadą, w szczególności taką, która musiałby skutkować koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało bowiem z poszanowaniem wymaganego trybu postępowania oraz przy zastosowaniu przepisów prawa materialnego zgodnych z przedmiotem sprawy.
Podstawę materialną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., zwanej dalej u.d.i.p.), której art. 1 ust. 1 definiuje informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych, podlegającą udostępnieniu na ustawowo określonych zasadach i trybie.
Wobec otwartego katalogu danych stanowiących informację publiczną, skonkretyzowanego przez ustawodawcę w art. 6 ust. 1 u.d.i.p., w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, wedle którego przez informację publiczną należy rozumieć każdą wiadomość dotyczącą sfery faktów i danych, wytworzoną lub odnoszącą się do władz publicznych oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także do innych podmiotów, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02 oraz z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2149/12).
W badanej sprawie pozostaje poza sporem fakt, że żądana przez stronę skarżącą informacja ma charakter informacji publicznej, albowiem odnosi się do zasad funkcjonowania podmiotu, o którym mowa w art.4 ust.1 pkt 4 u.d.i.p., w tym o trybie działania osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych oraz o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (art.6 ust.1 pkt 3 lit. b i d u.d.i.p.). Jak wynika z materiału aktowego sprawy dane (dokumenty) objęte przedmiotowym wnioskiem dotyczyły beneficjentów pomocy unijnej. Nie ulega wątpliwości, że środki przekazane na realizację projektów finansowanych z funduszy unijnych są środkami publicznymi, a sposób ich podziału jest "sprawą publiczną" w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przy czym zarówno proces podziału środków publicznych, jak i ich wydatkowania powinny, w rozsądnych granicach, pozostawać pod kontrolą społeczną.
Dlatego można uznać, że wnioski i załączone do nich dokumenty, co do których postępowanie zostało zakończone przyznaniem pomocy finansowej po zawarciu umów o dofinansowanie w przypadku konkursu zamkniętego i zakończenia danej tury konkursu w przypadku konkursu otwartego, zawierają informację publiczną, dotyczą bowiem "sprawy publicznej", jaką jest gospodarowanie mieniem publicznym i udzielanie pomocy publicznym i indywidualnym podmiotom przez dysponowanie tym mieniem.
Między stronami niesporny jest również fakt,że adresat przedmiotowego wniosku jako jednostka budżetowa Województwa D., utworzona uchwałą nr XVI/196/07 Sejmiku Województwa D. z dnia [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p.
Osią sporu między stronami jest charakter (kwalifikacja) żądanej przez stronę skarżącą informacji publicznej, prowadzący w konsekwencji do odmowy jej udostępnienia.
W ocenie strony dane objęte przedmiotowym wnioskiem stanowią informację prostą, której udostępnienie polegało jedynie na wykonaniu nieskomplikowanych czynności technicznych.
Z kolei według organu orzekającego w sprawie realizacja żądania strony skarżącej prowadzi do podjęcia szeregu działań, w efekcie których wytworzona informacja – nieistniejąca jeszcze w dniu złożenia wniosku – zostanie przygotowana specjalnie dla skarżącej i zgodnie z jej oczekiwaniami. Rozstrzygnięcie tej spornej kwestii należy zatem poprzedzić wyjaśnieniem, czym jest informacja przetworzona i jakie kryteria identyfikacyjne służą jej wyodrębnieniu.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej ustawodawca nie doprecyzowuje pojęcia " informacji przetworzonej", wobec tego ciężar dookreślenia tego pojęcia został przeniesiony na podmioty stosujące prawo. W rzeczywistości proces ustalania pojęcia " informacja przetworzona" odbywa się na gruncie judykatury. W toku stosowania przepisów tej ustawy dostępowej w orzecznictwie sądowo-administracyjnym wykształcił się pogląd, wedle którego informacja przetworzona to taka informacja, na którą składa się określona liczba tzw. informacji prostych, podlegających jednak wyodrębnieniu w sposób dostosowany do żądania wnioskodawcy poprzez konieczność dokonania stosownych analiz, wyciągów bądź zestawień (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1477/12 oraz z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05).
Biorąc pod uwagę dotychczasowe orzecznictwo sądowo-administracyjne i poglądy doktryny w tym zakresie można wyróżnić co najmniej dwie koncepcje i sposoby identyfikacji przesłanek uzasadniających konieczność przetworzenia informacji publicznej. I tak zgodnie z pierwszą z nich tzw. szeroką koncepcją identyfikacji czynności, które musi podjąć zobowiązany w celu wytworzenia informacji przetworzonej mamy do czynienia wtedy, gdy kryterium identyfikującym stają się dodatkowe czynności, które musi wykonać podmiot zobowiązany w celu wytworzenia takiej informacji.Zazwyczaj chodzi o te czynności, których celem jest wyodrębnienie określonych informacji prostych (dokumentów) ze zbioru informacji znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i przygotowanie ich do udostępnienia (zob. M. Jabłoński, Udostępnianie przetworzonej informacji publicznej, Wrocław 2015, s.133).
Z kolei druga koncepcja tzw. wąska koncepcja przetworzenia informacji publicznej opiera się na założeniu, że jest to tylko taka informacja, która w momencie złożenia wniosku nie istnieje, a jej wytworzenie wymaga twórczego i analitycznego działania zobowiązanego (jego pracowników), polegającego na stworzeniu informacji według kryteriów i metod wskazanych przez wnioskodawcę (zob. P. Fagielski, Informacja w administracji publicznej. Prawne aspekty gromadzenia, udostępniania i ochrony, Wrocław 2007, s.85-86). W takim rozumieniu pojęcie "przetworzenie informacji publicznej" nie może być identyfikowane z sumą wszystkich działań techniczno- organizacyjnych, które musiałby podjąć zobowiązany w celu wyselekcjonowania zbioru dokumentów (informacji), będących podstawą przygotowania informacji przetworzonej. Bierze się pod uwagę tylko to, czy rzeczywiście konieczne byłoby twórcze (analityczne, systemowe, zbiorcze itd.) wytworzenie nowej informacji, nie istniejącej w chwili wystąpienie z wnioskiem.
W konsekwencji wąskie rozumienie przetworzenia informacji publicznej sprowadza się do przyjęcia, że przetworzenie występuje jedynie wtedy, gdy po odpowiednim wyselekcjonowaniu dokumentów i ich merytorycznej ocenie – również pod kątem ochrony tajemnic ustawowych i prywatności – nie można ich traktować jako gotowych do udostępnienia, a jedynie jako źródła informacji niezbędnej do wytworzenia tej, której żąda wnioskodawca.
A zatem przetworzenie informacji prostych będzie grupą czynności analitycznych polegających na odpowiednim zestawieniu tych informacji według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę, a następnie takim ich zredagowaniu, aby efekt finalny stanowił informację zaspokajającą jego żądanie w sposób zupełny (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 47/05). Należy podkreślić, że obok konieczności podjęcia określonych czynności w celu wyodrębnienia materiału źródłowego dla potrzeb stworzenia informacji przetworzonej, szczególnie istotnym czynnikiem będzie intelektualny wysiłek podmiotu zobowiązanego, a właściwie jego zasobów kadrowych, związany z taką realizacją tych czynności, aby wytworzona informacja publiczna była zgodna z oczekiwaniem wnioskodawcy.
Proces przetwarzania informacji prostych prowadzić musi przy tym do wyodrębnienia informacji publicznej o nowej treści, co oznacza że wytworzona informacja – w momencie złożenia wniosku – jeszcze nie istniała i powstała wyłącznie z inicjatywy osoby domagającej się jej udostępnienia (zob. D. Fleszar, Zasady dostępu do informacji publicznej przetworzonej, "Samorząd Terytorialny" 1-2/2011, s. 91 – 93).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt okoliczności badanej sprawy, stwierdzić należy,że nawet przy przyjęciu wąskiej koncepcji identyfikacji czynności, które musi podjąć adresat przedmiotowego wniosku, a tym samym przy przyjęciu najkorzystniejszym dla strony skarżącej, kryterium identyfikacyjne informacji przetworzonej, nie można uznać żądanych przez nią zbioru dokumentów za tzw. prostą informację publiczną., albowiem taki zbiór dokumentów uwzględniający dane, o których mowa w przedmiotowym wniosku (przykładowo żądanie wersji pierwotnej i ostatecznej, po korektach, zawarte we wnioskach o numerach 1, 3, 4, 5, 6, 7, 11, 12, 13) nie istnieje i dopiero musiałby być sporządzony, wedle kryteriów podanych w tym wniosku.
Zgodnie bowiem z treścią wniosku strony skarżącej oraz kryteriami jakimi powinien kierować się organ w celu udostępnienia informacji, wymagałoby to w pierwszej kolejności wyszukania stosownych, niekiedy również archiwalnych dokumentów za okres – jak wskazuje organ - 5 lat, z których wynikałaby dokumentacja źródłowa, a następnie wyselekcjonowania z nich określonych danych (dokumentów), aby ostateczna informacja odpowiadała oczekiwaniom strony skarżącej. A zatem adresat przedmiotowego wniosku, aby zadość uczynić obowiązkom podmiotu zobowiązanego powinien dokonać kwerendy bieżących i archiwalnych dokumentów i na tej podstawie opracować sporządzone wyłącznie dla wnioskodawcy żądane dane, według kryteriów odpowiadających wymaganiom strony. Wbrew stanowisku strony skarżącej jest to czynność niezbędna dla prawidłowej realizacji jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Nie jest przy tym znaną dla Sądu, jak i strony skarżącej okoliczność, jaka jest funkcjonalność systemu informatycznego obsługującego skarżony organ, z którego można byłoby wprost wyselekcjonować żądane informacje. Stąd też nie można stwierdzić, że opisany przez organ sposób wyszukiwania informacji mógłby w sposób nieskomplikowany doprowadzić do ich wyodrębnienia.
Wobec powyższego każdą z wymienionych czynności należy uznać za niezbędną dla wytworzenie informacji publicznej, która w swej treści odpowiadałaby żądaniu strony skarżącej.. Działania podjęte w tym zakresie przez podmiot zobowiązany miałyby więc charakter nie tylko techniczny, ale również intelektualny, wymagający zaangażowania odpowiednich zasobów w celu wyodrębnienia materiałów źródłowych, a następnie ich analizy i stworzenia zestawienia odpowiadającego kryteriom wskazanym przez stronę skarżącą. Przy czym wygenerowana w ten sposób informacja mogła być udostępniona po uwzględnieniu ograniczeń przewidzianych w art. 5 u.d.i.p., bowiem - wynika z materiału aktowego sprawy - beneficjentami pomocy unijnej były nie tylko jednostki samorządu terytorialnego, ale również spółki prawa handlowego i stowarzyszenia. Stąd też informację publiczną powstałą w efekcie wskazanych czynności należy uznać za informację przetworzoną.
Powyższa konstatacja prowadzić więc musi do wniosku, że organ zasadnie zastosował przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowiący, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wbrew zarzutom skargi, organ dokonał właściwej wykładni wskazanego przepisu przyjmując, że podmiot ubiegający się o udostępnienie informacji przetworzonej zobowiązany jest uzasadnić dlaczego (w jego ocenie) pozyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przy czym pojęcie szczególnie istotnego interes publicznego, będące zwrotem niedookreślonym, odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako prawnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1477/12).
Wobec takiego rozumienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego należy przyjąć, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2111/13). Wnioskodawca musi więc wykazać,że informacje, które zamierza uzyskać, nie dotyczą wyłącznie jego interesu. A więc zobowiązany będzie do takiego nakreślenia okoliczności i faktów, które zostaną uznane za wystarczające do przyjęcia, że działa on w interesie publicznym, a informacja, o której chce się dowiedzieć ma szczególne znaczenie.
Z akt analizowanej sprawy wynika, że pismem organu z dnia [...] strona skarżąca została wezwana – w terminie 14 dni od otrzymania wezwania – do wykazania, że uzyskanie wnioskowanej przez nią informacji przetworzonej będzie przejawem szczególnie istotnego interesu publicznego. W wyznaczonym terminie w piśmie z dnia [...] skarżąca zakwestionowała charakter żądanej informacji, wywodząc,że jest informacja prosta i tym samym nie jest wymagane wykazywanie szczególnie istotnego interesu publicznego. Jednocześnie jednak wskazała,że zaistnienie powyższego interesu publicznego upatruje w tym,że żądane "informacje mogą bezpośrednio potwierdzić istnienie jednoznacznie nieprawidłowości w działaniu sfery publicznej bądź informacje pozwalają na stworzenie propozycji poprawy działalności instytucji, jak jest w niniejszej sprawie". Według strony skarżącej "fakt zamieszczenia w regulaminie konkursu zapisów sprzecznych z zapisami rozporządzenia GB ER oraz artykułu 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), jak również dokonaniem wyboru w konkursie tylko i wyłącznie podmiotów publicznych, ze szczególnym uwzględnieniem spółki należącej do województwa", dowodzi tego,że "zachodzi konieczność sprawdzenia poprawności działań związanych z oceną wniosków, a co za tym idzie sprawdzenia wniosków w zakresie objętym wnioskami".
Niewątpliwie ocena tego, czy w konkretnej sprawie występuje szczególnie istotny interes publiczny, należy do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej i to on musi wykazać brak istnienia tej przesłanki ustawowej decyzji odmownej. Przy czym ocena charakteru interesu leżącego u podstaw wniosku powinna być dokonywana według kryteriów obiektywnych i abstrahować od subiektywnych intencji podmiotu informacyjnie zainteresowanego.
W tym miejscu wymaga podkreślenia,że rozstrzygnięcie organu w przedmiocie udostępnienia informacji przetworzonej nie ma charakteru uznaniowego. W przypadku stwierdzenia przez podmiot zobowiązany,że udostępnienie informacji przetworzonej w jakimkolwiek zakresie objętym wnioskiem nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, podmiot ten nie ma możliwości udzielenia informacji objętych żądaniem wniosku.
Ma też rację organ kiedy wywodzi, że w przypadku informacji przetworzonej nie jest istotne, kto się o nią ubiega, lecz w jakim celu. Na gruncie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przewidziano żadnych zwolnień podmiotowych od obowiązku wykazania przez podmiot żądający udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego.
Stąd też organ jako adresat przedmiotowego wniosku, po zbadaniu kwestii istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, trafnie doszedł do przekonania, że po stronie skarżącej spółki nie występuje ta wyjątkowa przesłanka. Wbrew zarzutom skargi, uzasadnienie kwestionowanej decyzji w tym zakresie jest dostateczne i pozwala na ocenę tego,czy strona skarżąca, będąca spółką prawa handlowego, wykazała przesłankę umożliwiającą udostępnienie informacji przetworzonej. W konsekwencji podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej prawidłowo zastosował art. 16 ust. 1 u.d.i.p., stanowiący o konieczności wydania przez organ władzy publicznej decyzji w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej..
Zdaniem Sądu, w realiach badanej sprawy za zaistnieniem po stronie skarżącej szczególnie istotnego interesu publicznego nie przemawia też argument, że opinia publiczna powinna mieć możliwość porównania projektów zawartych we wnioskach uwzględnionych i odrzuconych, aby właściwie ocenić zgodność regulaminu konkursu z przepisami unijnymi, a w konsekwencji prawidłowość przydzielania pomocy finansowej. Przy liczbie podmiotów starających się o pomoc finansową i liczbie składanych przez nie dokumentów kontrola społeczna byłaby i tak iluzoryczna, mogłaby ponadto służyć nadużywaniu prawa do informacji publicznej przez tworzenie banku pomysłów biznesowych pochodzących od podmiotów starających się o przyznanie dofinasowania. Poza tym w przypadku negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie, ustawodawca określił tryb odwoławczy oraz kontrolę sądową, z której strona skarżąca skorzystała, co należycie chroni interesy tych podmiotów, których wnioski nie zostały uwzględnione.
Reasumując powyższe należy stwierdzić, że w toku przeprowadzonego postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podmiot zobowiązany doszedł do trafnego wniosku, że żądane przez skarżącą spółkę dane stanowią informację mającą walor informacji przetworzonej. Wobec tego, że strona nie wykazała w pozyskaniu tej informacji szczególnie istotnego interesu publicznego, którego istnienia organ również nie dopatrzył się, zasadnie organ zadziałał w trybie decyzyjnym, odmawiając stronie skarżącej udostępnienia oczekiwanych przez nią informacji. Oznacza to,że w niniejszej sprawie organ prawidłowo i terminowo wypełnił obowiązki wynikające z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Stwierdzenie powyższego oznacza, że zarzuty skargi przedstawiają się jako bezzasadne, gdyż organ prawidłowo zinterpretował i zastosował przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., co – wbrew twierdzeniom skarżącej spółki – stanowiło o zachowaniu prawidłowego trybu postępowania w zakresie udostępniania informacji publicznej.
W takim stanie rzeczy, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., brak było podstaw do uwzględnienia skargi, wobec czego Sąd zobligowany był do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a.