Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 23 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 106/11

Uzasadnienie

Pismem z dnia 7 lutego 2011 r. A. Dz. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, w której zakwestionował pismo Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...]. Zaskarżonym pismem Prezes Kolegium zwrócił się do Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dz. o przekazanie oryginałów akt sprawy [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Po myśli art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zaskarżone pismo, będące jedynie prośbą Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej o przekazanie oryginałów akt sprawy [...], niewątpliwie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Znajduje to potwierdzenie w wyżej cytowanym art. 3 § 2 p.p.s.a., który wyraźnie stanowi o zakresie kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne.

Skoro więc przedmiotowa skarga nie może być skierowana do sądu administracyjnego, należało ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.