Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 lutego 2013 r. (data nadania przez pocztę) K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia wysokości i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.
Na uzasadnienie skargi podano, że organ nadal, mimo prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 16 października 2012 r. (sygn. akt IV SA/Wr 515/12), odmawia skarżącemu ustalenia wysokości i wypłaty przedmiotowego świadczenia i umarza postępowanie w przedmiocie równoważnika za lata 2011-2012. Zdaniem skarżącego decyzja organu nie odpowiada prawu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w takim wypadku sąd odrzuca skargę.
Stosownie do przepisu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W realiach niniejszej sprawy postępowanie przed Komendantem Powiatowym Policji w J., którego dotyczy skarga, zakończyło się decyzją administracyjną nieostateczną, od której przysługiwało skarżącemu prawo złożenia odwołania do organu administracji wyższego stopnia, to jest do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. Niewyczerpanie trybu dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego oznacza, iż skarga złożona do sądu administracyjnego na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.