Uzasadnienie
Decyzją z dnia [....] czerwca 2010 r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po ponownym rozpoznaniu sprawy I. K., utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.
Wyżej wskazana decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 25 czerwca 2010 r.
Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wskazaną decyzję. Pismem z dnia 27 lutego 2012 r., skarżący uzupełnił braki formalne wniosku, poprzez złożenie skargi.
Postanowieniem z dnia 16 maja 2012 r. sygn. akt IV SA/Wr 108/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona.
Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwana dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 25 czerwca 2010 r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Tymczasem, skarga została wniesiona w dniu 27 lutego 2012 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 26 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, odmówił jego przywrócenia. Postanowienie zostało odebrane przez małżonkę skarżącego w dniu 25 maja 2012 r. Wobec niewniesienia przez skarżącego zażalenia, postanowienie z dnia 16 maja 2012 r. stało się prawomocne.
W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Skoro zatem skarga została złożona z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia, a skarżącemu nie został przywrócony termin do dokonania tej czynności, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.