Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia A. Dz. na pismo Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dz. z dnia [...] nr [...] w sprawie wezwania do skontaktowania się z pracownikiem socjalnym, na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność wniesienia tego rodzaju zażalenia.
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 141 § 1 i art. 142 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.
Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na pismo nie będące postanowieniem. Pisma z dnia [...] nie można uznać za postanowienie, o którym mowa w art. 123 k.p.a. ponieważ nie zawiera jednostronnego rozstrzygnięcia dotyczącego konkretnego przedmiotu i indywidualnie określonego podmiotu. Pismo to jest jedynie wezwaniem do skontaktowania się z pracownikiem socjalnym i nie rozstrzyga żadnej kwestii. W konsekwencji nie służy na nie zażalenie.
Powyższe postanowienie A. Dz. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze podniósł, że "organa samorządu terytorialnego działając w złej wierze – wyłącznie dla pozoru, usiłują wszelkimi sposobami przeprowadzić jakiś nielegalny wywiad środowiskowy, który jest nierealny z medycznego punktu widzenia (...)".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo orzekło zaskarżonym postanowieniem o niedopuszczalności wniesionego przez skarżącego zażalenia na pismo wzywające do skontaktowania się z pracownikiem socjalnym celem ustalenia terminu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego.
Stosownie do art. 123 § 1 k.p.a., w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej (art. 123 § 2 k.p.a.). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że postanowienie jest aktem administracyjnym indywidualnym, charakteryzującym się władczością i jednostronnością rozstrzygnięcia dotyczącego konkretnego przedmiotu i indywidualnie określonego podmiotu. Postanowienia o charakterze procesowym rozstrzygają przy tym o wszystkich bieżących, doraźnych kwestiach postępowania, wyznaczając zakres jego czynności, odnosząc się do udziału stron i innych uczestników postępowania w tych czynnościach (zob. m.in. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 555-559). Postanowienie jako akt administracyjny winno zawierać takie obligatoryjne elementy jak oznaczenie organu, datę wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie oraz pouczenie o ewentualnym trybie zaskarżenia (art. 124 § 1 k.p.a.). Należy również wskazać, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie wyłącznie wtedy, gdy stanowią tak przepisy k.p.a. (art. 141 § 1 k.p.a.)
Przenosząc powyższe uregulowania na grunt niniejszej sprawy powiedzieć należy, że wezwanie do skontaktowania się z pracownikiem socjalnym jest czynnością o charakterze materialno-technicznym, na którą nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Zostało ono wystosowane w celu ustalenia terminu przeprowadzenia przez pracownika socjalnego wywiadu środowiskowego, w związku z wcześniej złożonymi wnioskami o pomoc społeczną. Tego rodzaju wezwanie niewątpliwie nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej i nie jest postanowieniem.
Po myśli art. 144 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednio zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Oznacza to, że w zakresie rozpatrywania zażaleń odpowiednie zastosowanie ma m.in. art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy, w drodze postanowienia, stwierdza niedopuszczalność odwołania (zażalenia), a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Uwzględniając zatem powyższe Sąd stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo powołało się na przepis art. 134 k.p.a. i słusznie stwierdziło niedopuszczalność wniesionego przez skarżącego zażalenia na wezwanie z dnia 15 września 2010 r., gdyż wezwanie to nie jest w ogóle postanowieniem i nie przysługuje prawo wniesienia na nie zażalenia.
Wobec tego co powiedziano Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.