Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 lutego 2011 r. K. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w J. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści.
W odpowiedzi na powyższą skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania trybu zaskarżenia bezczynności organu.
Zarządzeniem z dnia 21 lutego 2011 r. ze sprawy o sygnaturze IV SAB/Wr 17/11 została wydzielona skarga na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.
W piśmie z dnia 17 marca 2011 r. skarżący, odpowiadając na pismo organu stwierdził, że w dniu 28 września 2010 roku, skarżący złożył wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., o wydanie zaświadczenia zawierającego w swojej treści wysokość podstawy wymiaru funkcjonariusza policji, jak w skardze, na dzień 1 marca 2010 r.. Ten, postanowieniem Nr [...], z dnia 5 października 2010 r. odmówił wydania takowego zaświadczenia. Wobec tego w dniu 19 października 2010 r. skarżący odwołał się do Komendanta Głównego Policji, który uchylił wcześniejszą decyzję i stwierdził "... to Komendant Powiatowy Policji w J. zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2007r. Nr 43, poz. 277, ze zm.) byłby organem właściwym do ustalenia uposażenia funkcjonariuszowi pełniącemu służbę na stanowisku naczelnika Sekcji Kryminalnej w jednostce mu podległej...".
W tej sytuacji, dnia 31 grudnia 2010 r. skarżący zwrócił się do organu Komendanta Powiatowego Policji w J., o wydanie żądanego zaświadczenia. Kopią pisma kierunkowego, z dnia 5 stycznia 2011 r., organ Komendanta Powiatowego Policji w J., powiadomił skarżącego, że wniosek jego został przekazany do organu Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., który wcześniej wydał odmowną decyzję w tej sprawie, a którą to Komendant Główny Policji uchylił.
Zdaniem skarżącego zgodnie z art. 217 § 3 Kpa "... Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni". Z dokumentów wynika, że wniosek skarżącego wpłynął do KPP w J. dnia 4 stycznia 2011 r.. Uwzględniając art. 217 & 3 Kpa termin upłynął dnia 11 stycznia 2011 r. Tymczasem, nie mogąc doczekać się odpowiedzi z KPP w J., dnia 21 stycznia 2011 r. skarżący wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego i Powiatowego Policji, z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Na powyższe, dnia 4 lutego 2011 r. Komendant Policji w J. wydał "postanowienie", opisane w skardze, które skarżący otrzymał dnia 7 lutego 2011 r., czyli po 38 dniach.
Na powyższe postanowienie, dnia 10 lutego 2011 r. skarżący wystosował zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. jako organu II stopnia. Zażalenie to, Komendant Powiatowy przesłał do KWP we W. dnia 16 lutego 2011r., za L.dz. [...] natomiast przedmiotową skargę przesłał do WSA dnia 21 lutego 2011 r. czyli posiadał wiedzę, że skarżący zgodnie z pouczeniem odwołał się do organu II stopnia jednak w swoim ustosunkowaniu się do skargi twierdzi, że skarżący nie dopełnił ścieżki dwuinstancyjności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem skargi jest postanowienie decyzja Komendanta Powiatowego Policji w J. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia, będąca decyzją organu I instancji, od której zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. przysługiwało odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. Mimo zawartego w decyzji I instancji dokładnego pouczenia, skarżący nie złożył od niej odwołania, a pismem z dnia 21 stycznia 2011 r. wezwał Komendanta Powiatowego Policji w J. do usunięcia naruszenia prawa, w związku z czym należało uznać, że nie wyczerpał trybu zaskarżenia decyzji administracyjnej, jak tego wymaga art. 52 § 1 p.p.s.a. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. sygn. akt III SA 7254/98 - Lex nr 43843).
Skoro przesłanka zaskarżenia decyzji administracyjnej nie została spełniona, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, po myśli art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a.