Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie M. W., pismem z dnia [...]r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia zdolności do służby wojskowej.
Skarżący jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, bowiem dopiero [...]r. dowiedział się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, iż skarga jego, którą wysłał dnia [...]r. nie dotarła do Sądu. Zaznaczył, że sprawę zaginionego listu będzie badał w urzędzie Poczty Polskiej w J. G. W związku z powyższym, pismem z dnia [...] r. Sąd zwrócił się do skarżącego o podanie, czy wszczął postępowanie reklamacyjne, o którym mowa w skardze i jaki jest jego wynik.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie M. W. dołączył pismo Rejonowego Urzędu Poczty Polskiej w J. G., z którego wynika, iż potwierdzenie nadania przesyłki listowej można uzyskać jedynie w przypadku nadania jej jako poleconą lub z podaną wartością. Przesyłka skarżącego do takich jednakże nie należała, zatem nie ma możliwości sprawdzenia, czy została ona nadana.
Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.
Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz 630/96). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. (zob. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r. sygn. akt III SA 1716/99).
W niniejszej sprawie brak jest dowodu nadania skargi w terminie bowiem skarżący nie dopełnił należytej staranności przy jej wysyłaniu. Nie można zatem przyjąć, że skarga została przez M. W. nadana w ustawowym terminie w świetle braku dowodu jej nadania.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 i 87 powołanej ustawy odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i spóźnioną skargę odrzucono na podstawie 58 §1 pkt 2 tej ustawy.