Uzasadnienie
Przedmiotem skargi a tym samym rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest decyzja Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia [...] Nr [...].
Decyzję tą na podstawie art. 138§1 pkt 1 w zw. z art. 127§1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) art. 169 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm. w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierza (tj. Dz. U. Nr 2002r. Nr 76, poz. 693 ze zm. oraz §8 ust. 3 pkt 2 w zw. z §11 pkt 2 pkt 2 ppkt a) i §25 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania W. T. od decyzji nr [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w S. z dnia [...] wstrzymującej skarżącemu wypłatę dodatku za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego z dnia [...] jednocześnie przyznającej wyrównanie w/w dodatku kwalifikacyjnego - do czasu jego zrównania z dotychczas otrzymywanym dodatkiem o charakterze stałym za okres od dnia 1 września 2001r. do dnia 31 stycznia 2003r. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu wskazano, że prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zapadłym 16 listopada 2005r. - sygn. akt 4 II SA/Wr 1464/03 uchylającym zaskarżoną decyzję oraz utrzymywaną przez nią w mocy decyzję organu I instancji w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego. Dowódca Jednostki Wojskowej w S. Nr [...] w dniu [...] wszczął na żądanie W. T. postępowanie administracyjne w sprawie przyznania dodatku kwalifikacyjnego za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego.
Dowódca J.W. [...] w S. decyzją z [...] wstrzymał skarżącemu z dniem 31 sierpnia 2007r. wypłatę dodatku kwalifikacyjnego za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego oraz jednocześnie przyznał zainteresowanemu wyrównanie w/w dodatku kwalifikacyjnego do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym za okres od 1 września 2001r. tj. od chwili objęcia przez skarżącego nowego stanowiska do dnia 31 stycznia 2003r.- tj. do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.
W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, że z końcem 8 stycznia zlikwidowano zajmowane przez W. T. stanowisko, wyznaczono mu nowe, za zgodą skarżącego, ale dotychczasowa mistrzowska klasa klasyfikacyjna nie była zgodna ze specjalnością wojskową na nowo zajmowanym stanowisku.
Ponieważ nie było możliwości przeniesienia skarżącego na stanowisko, które odpowiadałoby klasie klasyfikacyjnej. - dowódca JW [...] rozkazem dziennym Nr [...] z dnia [...] wstrzymał wypłatę dodatku za mistrzowską klasę klasyfikacyjną, polecając organom finansowym jednostki wojskowej wypłacenie skarżącemu na podstawie §8 ust. 3 pkt 2 w zw. z §25 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia MON z 10 października 2001r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy wyrównania dotychczas wypłacanego dodatku do wysokości dotychczas pobieranego.
Ten dodatek był pobierany w okresie od 1 września 2001r. do 31 stycznia 2003r. (zwolnienia ze służby).
Z uwagi na wejście w życie z dniem 30 marca 2001r. ustawy z 22 grudnia 2000r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268), która w art. 75 uchylała akty prawne podjęte lub wydane bez upoważnienia ustawowego - moc prawną utraciła decyzja MON z 2 marca 1995r. - w sprawie uzyskiwania klas klasyfikacyjnych przez specjalistów wojskowych i instruktorów spadochronowych w Siłach Zbrojnych OZ Rozk. MON poz. 24 jak również wewnętrznie obowiązująca instrukcja o klasyfikowania specjalistów wojskowych w Siłach Zbrojnych RP - sygn. szkol 765/95, na podstawie których możliwe było nadawanie, potwierdzenie lub podwyższanie klas klasyfikacyjnych. Powyższe akty normatywne były wydane bez delegacji ustawowej do ich wydania.
Ponieważ po 30 marca 2001r. nie ukazały się nowe przepisy regulujące tę problematykę, powyższy stan faktyczny utrzymany został do końca zawodowej służby wojskowej skarżącego. Brak było podstaw prawnych do nadania mistrzowskiej klasy klasyfikacyjnej w specjalności wojskowej na nowym stanowisku służbowym, objętym 1 września 2001r.
Od decyzji tej zainteresowany złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydania nowej decyzji, zgodnie z wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 10 listopada 2005r., która przywróciłaby skarżącemu dodatek za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego z ostatnio zajmowanego stanowiska służbowego.
Organ II instancji ponownie rozpoznając sprawę uznał, że decyzja organu I instancji, odpowiada obowiązującemu wówczas prawu.
Wskazał, że mając na uwadze niedecyzyjny charakter rozkazu dziennego Nr [...] z dnia [...] stwierdzony powołanym wcześniej wyrokiem WSA we Wrocławiu, Dowódca JW [...] postanowił w drodze decyzji administracyjnej - konwalidować swoje działania w tym zakresie, wstrzymując skarżącemu wypłatę dodatku kwalifikacyjnego za mistrzowską klasę specjalisty wojskowego z dnia 31 sierpnia 2001r. i jednocześnie przyznając wyrównanie w/w dodatku kwalifikacyjnego do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym za okres od dnia 1 września 2001r. do dnia 31 stycznia 2003r.
Podniósł również, że w swoim odwołaniu skarżący nie podniósł nowych faktów i okoliczności nieznanych w dacie podejmowania decyzji przez organ I instancji, które mogły mieć wpływ na wynik przedmiotowej sprawy. W tych okolicznościach należało podjąć niniejszą decyzję.
Decyzję podpisał w zastępstwie dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] ppłk dypl. S. Ś. W skardze na tą decyzję do sądu administracyjnego W. T. wniósł o przywrócenie dodatku finansowego z tytułu posiadania mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego, z wyrównaniem od dnia 30 października 2002r. oraz ponowne przeliczenie świadczenia emerytalnego z wyrównaniem od dnia przejścia na emeryturę.
W uzasadnieniu skargi zainteresowany zarzucił organom wadliwą interpretację przepisów, nieuwzględnienie wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 listopada 2005r.w sprawie 4 II SA/Wr 1464/03.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a w uzasadnieniu tego wniosku przywołał, argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 104 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organem właściwym w sprawach określonych w przepisach niniejszego rozdziału są dowódcy jednostek wojskowych zajmujący stanowiska służbowe dowódcy batalionu lub równorzędne, o których mowa w ust. 3 albo wyższe w stosunku do wszystkich żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w podległej jednostce wojskowej, z wyjątkiem dowódcy i jego zastępcy (ust.
1) w stosunku do dowódców jednostek wojskowych i ich zastępców oraz żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w jednostkach wojskowych, których dowódcy zajmują stanowisko niższe lub określone w ust. 1 właściwymi organami są bezpośredni przełożeni dowódców tych jednostek.
Powołany art. 104 jest umieszczony w rozdziale 5 cytowanej ustawy, który nosi tytuł: Uposażenia i inne należności pieniężne żołnierzy zawodowych.
Wynika zatem z niego iż organami właściwymi do wydawania decyzji w sprawach uposażenia i innych należności pieniężnych są dowódcy jednostek wojskowych o wskazanych szczegółach w tych przepisach stopniach wojskowych.
Art. 8 powołanej ustawy stanowi, że od decyzji wydanych przez właściwe organy w sprawach określonych w ustawie żołnierz zawodowy może wnieść odwołanie do organu wyższego stopnia na zasadach określonych w ustawie 14 czerwca 1960 - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 2000r., Nr 88, poz. 1071 z późn. zm.)z zastrzeżeniem art. 2 skargę do właściwego sądu administracyjnego na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Przepis ten wskazuje organy uprawnione do rozpoznania odwołania stanowiąc, że jest to organ wyższego stopnia nad organem I instancji oraz to, że do odwołań i skarg i w jakim zakresie mają zastosowanie odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Według sądu zakres stosowania przepisów kodeksu administracyjnego (Kpa) dotyczy w całości zasad i trybu postępowania przed organami wojskowymi.
Doktryna i orzecznictwo w tej mierze podziela taki pogląd (np. wyrok NSA III SA/Wr 2001/00 z dnia 9 listopada 2000r.).
Omawiana ustawa nie zawiera bowiem żadnych uregulowań dotyczących kwestii procedowania.
Do spraw nieuregulowanych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych należy między innymi kwestia warunków formalnej prawidłowości decyzji administracyjnej do których należy odnieść przepisy Kpa.
Przepis art. 107§1 kodeksu postępowania administracyjnego wymienia składniki decyzji, które służą pełnemu określeniu elementów stosunku prawnego tak materialnego jak i procesowego. W orzecznictwie przyjęto, że spośród elementów wymienionych w art. 107§1 kpa, każda decyzja musi zawierać co najmniej cztery konieczne składniki: wskazanie organu, adresata, rozstrzygnięcie, podpis osoby reprezentującej organ. Wady w sposobie określenia tych składników umożliwiają lub utrudniają wskazanie, czy mamy do czynienia z objawem woli organu.
Taki zarzut można postawić pod adresem zaskarżonej decyzji. Jednym z przedstawionych jej składników jest podpis pod decyzją z podaniem imienia, nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Badaniu podlega przede wszystkim, czy podpis został złożony przez osobę piastującą funkcję organu administracyjnego lub przez osobę działającą z jej upoważnienia.
Istnienie upoważnienia do wydania decyzji nie może być przedmiotem domniemań nie jest o również brak o charakterze formalnym, który może być usunięty w drodze wezwania Sądu.
Brak upoważnienia do wydania decyzji uniemożliwia zbadanie przez Sąd, czy decyzja stanowi objaw woli uprzedniego podatku czy też podpisana została przez osobę nieupoważnioną.
Zgodnie z wyrokiem NSA z 13 marca 1985r. SA/Wr 837/84 OSPiKA 1988 Nr 5 poz. 123 w przypadku podpisania decyzji bez podania danych wskazujących na istnienie upoważnienia do jej wydania mamy do czynienia z istotną wadą decyzji.
Sąd nie wypowiada się w kwestii zarzutów skarżącego dotyczących merytorycznej zawartości zaskarżonej decyzji, gdyż decyzja o tej sprawie jako nieostateczna i nieprawomocna nie podlega rozpoznaniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145§1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak wyżej.