Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 stycznia 2017 r. J. K., dalej: skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia 5 grudnia 2016 r. i orzekło w ten sposób, że przyznało skarżącemu świadczenie wychowawcze na córkę od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia 30 września 2017 r.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 30 marca 2017 r. wezwano skarżącego do oświadczenia się, czy w świetle powyższej decyzji Kolegium z dnia 20 lutego 2017 r. skarżący podtrzymuje wniesioną skargę, czy też ją cofa.
W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 17 kwietnia 2017 r., w którym oświadczył, że cofa skargę wniesioną na decyzję z dnia 5 grudnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Czynność procesową strony skarżącej - w świetle materiału sprawy - należy uznać za dopuszczalną i skuteczną. Postępowanie sądowe stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.