Uzasadnienie
Skarżący złożył na urzędowy formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu J. L. W jego uzasadnieniu wskazał, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z żoną w wieku [...] lata. Podał, że pobiera świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł netto, a jego żona rentę w wysokości [...] zł netto. Wskazał, że wraz z żoną są osobami niepełnosprawnymi i nie posiadają środków finansowych na opłacenie fachowego pełnomocnika. Wydatki związane z utrzymaniem wynoszą: mieszkanie [...] zł, leki [...] zł, prąd [...] zł, telefon [...] zł, telewizja [...] zł, środki czystości [...] zł, wyżywienie [...] zł, dojazdy [...] zł. Podał, że nie posiadają nieruchomości ani oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze zły stan zdrowia skarżącego i jego żony i wydatki z nim związane, wysokość ich wspólnych świadczeń emerytalnych i rentowych i innych wydatków dotyczących utrzymania, a ponadto aktualny poziom cen dóbr i usług, realizację prawa do sądu, przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.