Uzasadnienie
A. K., działając przez pełnomocnika, złożył w niniejszej sprawie skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie mianowania policjanta na stanowisko detektywa, którą to decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w J.j G. z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o umorzenie postępowania w związku z uwzględnieniem skargi w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Decyzją z dnia [...] Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Pismem procesowym z dnia 7 kwietnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego, z uwagi na uwzględnienie skargi w całości, wniósł o wydanie przez Sąd postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania oraz o zasądzenie kosztów postępowania z tytułu wpisu sądowego od skargi, zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Wskazać należy, że w niniejszej sprawie organ odwoławczy, korzystając z instytucji samokontroli, wydał w dniu [...] decyzję Nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Wobec wydania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. wyżej wskazanej decyzji z dnia 25 marca 2009 r. postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesioną skargą podlegało umorzeniu, o czym orzeczono w punkcie I sentencji postanowienia.
W kwestii orzeczenia Sądu znajdującego się punkcie II sentencji powiedzieć trzeba, że rozważana sprawa korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, bowiem w myśl art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a. strona, wnosząca do sądu skargę z zakresu stosunków pracy i stosunków służbowych, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W związku z powyższym, uiszczony przez skarżącego w dniu 23 lutego 2009 r. wpis od skargi w kwocie 200 zł, należało uznać za nienależny.
Stosownie do przepisu art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami nienależnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 w związku z art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie II sentencji postanowienia.
Natomiast, co do orzeczenie w punkcie III sentencji wskazać należy, że stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Z kolei, art. 201 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.
Szczegółowe zasady ponoszenia opłat za czynności radców prawnych reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), dalej: rozporządzenie.
Z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynika, że w niniejszej sprawie stawka minimalna za czynności pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji wynosi 240 zł w związku z czym, Sąd postanowił o zwrocie skarżącemu kosztów w tej wysokości.
Odnośnie zaś wniosku o zwrot opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa procesowego wskazać należy, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U Nr 225, poz. 1635 ze zm.), dokumenty stwierdzające ustanowienie pełnomocnictwa w sprawach z zakresu zatrudnienia nie podlegają opłacie skarbowej. Ponieważ niniejsza sprawa jest sprawą z zakresu stosunków pracy i stosunków służbowych, a więc z zakresu szeroko rozumianego zatrudnienia, pełnomocnictwo udzielone do jej prowadzenia, nie podlega opłacie skarbowej. Tym samym, wydatku z tego tytułu nie można uznać za niezbędny i podlegający zwrotowi.
O powyższym, na podstawie wskazanych wcześniej przepisów prawa, orzeczono w punkcie III sentencji.