Uzasadnienie
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie otrzymuje dochodów. Nie wykonuje prac dorywczych. Jest zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej. Nie ma kredytów ani pożyczek. Wydatki związane z utrzymaniem mieszkania oraz leczeniem i rehabilitacją i ubezpieczeniem wynoszą około 300 zł miesięcznie. Nie posiada środków finansowych na opłacenie pełnomocnika. Podała, że posiada dom poniemiecki zniszczony po powodzi i nie posiada innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze trudną sytuację materialną skarżącej, który jest osobą bezrobotną korzystającą ze wsparcia pomocy społecznej, przyjąć należy, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.