Uzasadnienie
A. K., dalej skarżącą, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
W dniu 21 marca 2013 r. wpłynął do tut. Sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 136/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na postawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z treści art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Nie kwestionując okoliczności mających wpływ na spełnienie przesłanek pozwalających na przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi z art. 247 p.p.s.a. W myśl tego przepisu prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
Skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona. Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia na postawie art. 58 § 1 p.p.s.a (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 1110/11, lex nr 1120723).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że postanowieniem z dnia [...] 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 136/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na postawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, bowiem skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w wyznaczonym terminie.
Wobec powyższego należy przyjąć, że zaistniała przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, która wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy.
Zatem, na podstawie art. 247 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.