Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 23 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 14/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska (spr), Sędziowie Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski
starszy referent Katarzyna Leśniowska protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale IV na rozprawie w dniu 23 maja 2014 r.
Sprawa
sprawy ze skargi E.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego

Sentencja

postanawia:

  1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Uzasadnienie

E. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na oznaczoną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację wywiedzioną w zaskarżonej decyzji. W szczególności organ podniósł, że w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki wskazane w przepisach ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.), a mianowicie przekroczone zostało określone w ustawie kryterium dochodowe i nie został spełniony warunek rezygnacji z zatrudnienia, o którym mowa w art. 16a powołanej wyżej ustawy.

Pismem z dnia 19 maja 2014 r. skarżąca cofnęła skargę na przedmiotową decyzję, nie uzasadniając w tym zakresie swojego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) (zwana dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie E Z. w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle materiału aktowego badanej sprawy nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń.

W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.

W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.