Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 grudnia 2017 r. A. K. (dalej: skarżący), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego.
Skarga została nadana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 7 grudnia 2017 r. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika zaś, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 6 listopada 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Wedle zaś art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 6 listopada 2017 r. Skarga zaś została nadana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 7 grudnia 2017 r.
Mając zatem na uwadze okoliczność, że ustawowy termin na wniesienie skargi upłynął z dniem 6 grudnia 2017 r. (środa), stwierdzić należało, że przedmiotowa skarga okazała się spóźniona.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązany był do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.