Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojskowa Komisja Lekarska we W., utrzymała w mocy decyzję Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w P. z dnia [...] nr [...] w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej.
W uzasadnieniu decyzji pouczono stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Strona decyzję otrzymała w dniu w dniu 30 stycznia 2009 r.
W dniu 3 marca 2009 r. skarżący przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., skargę na przedmiotową decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono skarżącemu w dniu 30 stycznia 2009 r. Oznacza to, iż dzień 2 marca 2009 r. (poniedziałek) - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, przesłanie skargi nastąpiło przesyłką poleconą nadaną w Urzędzie Pocztowym w K. W. (data na stemplu pocztowym) w dniu 3 marca 2009 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną.
Zauważyć należy, iż skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając zatem na uwadze, iż czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.