Uzasadnienie
Decyzją Komendanta Powiatowego Policji w Ś. z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 110 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. Nr 7 poz. 58 z 29 stycznia 2002 r. ze zm.) w związku z art. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 158 poz. 1122) i § 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz. U. Nr 86 poz. 784 z 2002) zawieszono postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień K. K. do nagrody rocznej za [...] r.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że wobec K. K. wszczęto w [...] r. za czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który nagroda roczna jest przyznana. zgodnie z § 8 cytowanego wyżej rozporządzenia, postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej za [...] r. zawieszono do czasu prawomocnego zakończenia tegoż postępowania.
Odwołanie od powyższej decyzji z wnioskiem o jej uchylenie w całości wniósł K. K. Zarzucił, że decyzja powołuje podstawy prawne nie mające związku z zawieszeniem postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej za [...] r., bądź nie istniejące. W powołanym przez Komendanta Powiatowego Policji art. 110 ustawy o Policji ustawodawca nie użył określenia o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej. Natomiast powołany art. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji, jak również art. 8 tej ustawy miały charakter przejściowy i były swoistym zabezpieczeniem poczynionym przez ustawodawcę przed możliwością nie wydania przepisów wykonawczych w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie wspomnianej ustawy. Artykuły te przestały obowiązywać z dniem 1.01.2007 r. W dacie tej weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznania policjantom nagród i zapomóg a także sposobu tworzenia funduszy nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. Nr 251 poz. 1858 i 1859). Zatem zaskarżona decyzja mogłaby być wydana na podstawie wskazanych w niej przepisów do 31 grudnia 2006 r. a po tej dacie uważa ją za bezprawną.
Przyznał, że wszczęto wobec niego postępowanie karne z doniesienia byłej partnerki ale do chwili obecnej nie przedstawiono mu aktu oskarżenia. Wskazał, że postępowanie wyjaśniające prowadzone w Komendzie zakończono wnioskiem, że brak podstaw do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, brak podstaw do zawieszenia w czynnościach służbowych, gdyż z ustaleń wynika, że M. Z. jest pospolitą naciągaczką.
Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) i art. 6 a ust. 2 z pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 7 poz. 58 ze zm.) utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu wskazano, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji (Dz. U. 2006 r. Nr 158 poz. 1122) prawo do nagrody rocznej za 2006 r. ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Dlatego też organ postępował zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg. Stosownie do treści § 8 ust. 1 powołanego rozporządzenia postępowanie w sprawie ustalenia uprawnienia do nagrody rocznej zawiesza się na okres toczącego się przeciwko policjantowi postępowania karnego lub dyscyplinarnego o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który nagroda jest przyznawana.
Takie postępowanie wobec sierżanta K. K. za czyn popełniony w roku 2006 nie zostało zakończone, tym samym ustalenie tego uprawnienia do nagrody rocznej, za ten rok należało zawiesić do czasu zakończenia sprawy karnej.
Według organu w oparciu o art. 8 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji i innych ustaw, charakter przepisu przejściowego miało wydane na podstawie art. 110 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 stycznia 2003 r. w sprawie wysokości funduszu na nagrody roczne i uznaniowe oraz zapomogi dla policjantów. W związku z tym, że z dniem 1 stycznia 2007 r. weszło w życie wydane na podstawie art. 110 "b" ustawy o Policji rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów, wymienione wyżej rozporządzenie straciło moc obowiązującą. Nie dotyczyło to zaś przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz. U. z 2002 Nr 86 poz. 789 ze zm.) w oparciu, o które organ I instancji zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia uprawnienia sierżanta K. K. do nagrody rocznej za 2006 r.
Skargę na powyższą decyzję z wnioskiem o jej uchylenie wniósł K. K. W uzasadnieniu skargi podtrzymał zarzuty zawarte w odwołaniu. Ponadto zarzucił, że Komendant Policji w zaskarżonej decyzji z [...] r. dopuścił się rażącej manipulacji przepisami, wybiórczo zauważając w przypisie do rozporządzenia MSW i A z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. Nr 251, poz. 1858 i 1859), że utraciło moc tylko rozporządzenie MSWiA z 30 stycznia 2003 r. w sprawie wysokości funduszu na nagrody roczne i uznaniowe oraz zapomogi dla policjantów (Dz. U. Nr 35 poz. 305), a twierdząc niezgodnie z prawdą, że Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz. U. Nr 66 poz. 789 oraz z 2004 r. Nr 185 poz. 1916) nadal obowiązuje.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i przywołał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest to, czy zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą wydano w oparciu o właściwą podstawę prawną. To znaczy czy wskazane w nich przepisy obowiązywały w dacie wydania decyzji – a tym samym są podstawy do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej za 2006 r. Inaczej - istotą sporu w niniejszej sprawie jest, czy zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą wydano na podstawie obowiązujących przepisów.
Decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. jak i wcześniejsza decyzja Komendanta Powiatowego Policji w Ś. z dnia [...] r. wskazywała art. 6a ust. 2 pkt 1 art. 110 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. Nr 7 poz. 58 z 29 stycznia 2002 r. z późn. zm.) art. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 158 poz. 1122) § 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz. U. Nr 86 poz. 789 z 2002 r.).
Podstawowy zarzut skargi to twierdzenie iż decyzje zostały wydane w 2007 roku a zatem w dacie obowiązywania (od dnia 1 stycznia 2007 r.) nowego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. Nr 251 poz. 1858 i 1859).
Poza sporem pozostaje, że wymienione wyżej rozporządzenie z dnia 21 grudnia 2006 r. nie przewiduje instytucji zawieszenia postępowania w sprawie przyznania nagrody rocznej.
Inną okolicznością niesporną a istotną dla niniejszego postępowania jest fakt, że w dniu [...] r. prokurator Prokuratury Rejonowej w Ś. wszczął śledztwo o sygnaturze [...] w ramach, którego postawił K. K. zarzuty popełnienia przestępstw określonych w art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i art. 245 kk. Jak również to, że omawiane decyzje dotyczyły nagrody rocznej za [...] r.
Według Sądu przepisem, który rozstrzyga wątpliwości co do prawa, które ma zastosowanie jest art. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw. Stanowi on, że prawo do nagrody rocznej ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Jest to niewątpliwie przepis szczególny, który dotyczy nagrody rocznej policjanta za 2006 r. i obowiązuje niezależnie od tego w jakiej dacie są podejmowane decyzje w tym zakresie. Ma zastosowanie zawsze gdy przedmiotem jest nagroda roczna za 2006 r. Skoro więc przedmiotem sporu jest nagroda roczna przysługująca ewentualnie K. K. za 2006 r. mają do niej zastosowanie po myśli powołanego art. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. przepisy obowiązujące do 31 grudnia 2006 r. w tym rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg. § 8 tego rozporządzenia stanowi, że postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej zawiesza się na okres toczącego się przeciwko policjantom postępowania karnego lub dyscyplinarnego o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który nagroda roczna jest przyznawana.
Jak wcześniej wskazano postępowanie karne, które toczy się przeciwko skarżącemu dotyczy czynu popełnionego w 2006 r.
W tych okolicznościach podstawowy zarzut skargi należy uznać za niezasadny.
Niezasadne jest również twierdzenie, że art. 8 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji wskazuje, że mają zastosowanie w niniejszej sprawie przepisy wykonawcze – w tym rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r.
Poza sporem pozostaje, że z dniem wejścia w życie tego rozporządzenia czyli z dniem 1 stycznia 2007 r. przestało obowiązywać powołane rozporządzenie z 20 czerwca 2002 r., jak i inne wymienione w skardze.
Ten fakt jednak nie ma żadnego znaczenia dla niniejszego postępowania. Artykuł 5 i art. 8 omawianej ustawy z 21 lipca 2006 r. są przepisami niezależnymi od siebie, regulującymi odrębne wskazane w nich kwestie.
Wolą ustawodawcy – wyrażoną w art. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. było, aby wszelkie sprawy dotyczące nagrody rocznej były oceniane w oparciu o przepisy obowiązujące do 31.12.2006 r. – jak już wcześniej stwierdzono niezależnie od daty podejmowania decyzji w tych sprawach.
Zatem skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa a zarzuty skargi są bezpodstawne w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak wyżej.