Uzasadnienie
[...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.
W toku postępowania ustalono, że skarżący jest ubezwłasnowolniony częściowo, zaś jego opiekunem prawnym jest [...].
W dniu 7 maja 2014 r. opiekun prawny skarżącego wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 22 maja 2014 r. Sąd wezwał opiekuna prawnego skarżącego o podpisanie skargi - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Wyżej wymieniona nie odpowiedziała na wezwanie Sądu, nie podpisała skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 26 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, a osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie.
Zgodnie z art. 15 k.c. osoba ubezwłasnowolniona częściowo ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych.
Osoba częściowo ubezwłasnowolniona może bez zgody przedstawiciela ustawowego zawierać jedynie umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego, może bez zgody przedstawiciela ustawowego rozporządzać swoim zarobkiem - chyba że sąd opiekuńczy inaczej postanowił, oraz w pewnych wypadkach ma pełną zdolność do czynności prawnych dotyczących przedmiotów oddanych jej do swobodnego użytku (art. 20 – 22 k.c.).
W myśl art. 27 p.p.s.a. osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przepis ten dotyczy nie tylko osób niemających w ogóle zdolności do czynności prawnych, lecz odnosi się także do sytuacji, gdy chodzi o sprawy wynikające z czynności, których określona osoba nie może dokonać samodzielnie. Przepis ten odnosi się więc i do częściowo ubezwłasnowolnionego w sprawach wynikających z czynności, których on samodzielnie nie może dokonać.
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie mógł działać sam, a jedynie przez swego przedstawiciela ustawowego, albowiem przedmiotowe postępowanie nie jest postępowaniem w sprawie wynikającej z czynności prawnych, których osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych może dokonywać samodzielnie. Skargę mógł w imieniu skarżącego wnieść jedynie jego przedstawiciel ustawowy który tego nie uczynił, jak również nie potwierdził przedsięwziętej przez skarżącego czynności procesowej polegającej na wniesieniu skargi.
W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy, orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Z kolei, z przepisu art. 247 p.p.s.a. wynika, iż prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Za skargę oczywiście bezzasadną uważa się także skargę podlegającą odrzuceniu.
W związku z tym na podstawie cytowanego przepisu prawa należało oddalić wniosek skarżącego o udzielenie pomocy prawnej.